Deze politieke spring-in-’t-veld liep een erg wisselvallig parcours. Enkele plannen vielen in het water. Maar een leerling die mindere successen compenseert met een overdosis aan inzet, raakt gewoonlijk met de hakken over de sloot.

 

Visie

Onderwijs was niet meteen zijn grote liefde, toch straalde de Brusselaar Pascal Smet gaandeweg steeds meer gedrevenheid en passie uit. Hij eindigde met een groot hart voor zijn bevoegdheid.

Helaas kreeg hij de technische details pas laat in de vingers. Bij de finesses van de discussie gaf hij wel eens forfait. Aanvankelijk leek hij de spreekbuis van zijn medewerkers, of liet hij zich inspireren door zijn laatste gesprekspartner. Het contrast met zijn voorganger Frank Vandenbroucke (SP.A) kon niet groter zijn. Die week niet af van zijn voorafbepaalde mening, wat het evenmin makkelijk maakte.

Daadkracht

Wat het koninginnenstuk moest worden, de hervorming van het secundair onderwijs, viel vorig jaar deels in het water. Eigenlijk kan dat Smet niet echt worden verweten. Hij botste op onwillige regeringspartner N-VA. Zelfs minister-president Kris Peeters (CD&V) bleef machteloos. En niet alle onderwijsmiddens zijn ongelukkig dat een decreet uitblijft. Een volgende minister van Onderwijs moet de klus maar klaren.

Smet werd een beetje het slachtoffer van zijn eigen gulzigheid. Wellicht koos hij beter enkele doelen in plaats van op alle slakken zout te leggen. Soms wilde hij ook te snel gaan. Onderwijs blijft een veeleer conservatieve omgeving. Zoeken naar een draagvlak blijft ontzettend belangrijk. Zijn voluntarisme stond soms een juiste politieke inschatting in de weg. Kleine stapjes om na verloop van tijd een einddoel te bereiken, zijn niet aan hem besteed.

Toch kan hij best resultaten voorleggen. In budgettair erg moeilijke tijden beperkte hij het TBS-systeem, onderhandelde hij enkele cao’s en slaagde hij erin om het onderwijsbudget met 1,6 miljard euro aan te dikken. Het decreet rond het inclusief onderwijs is een mijlpaal. De integratie tussen de academische opleidingen aan de hogescholen en universiteiten verliep vlekkeloos. En ook de initiatieven om Nederlandsonkundige leerlingen te helpen (taalscreening en taalbaden) mogen gezien worden.

De lijst die de minister zelf rondstuurde, telt nogal wat maatregelen die niet meer zijn dan normaal bestuur. Op twee belangrijke punten schoot hij tekort. Een decreet rond een schaalvergroting bleef dode letter, de versnippering van het onderwijs blijft een pijnpunt. Ook het loopbaandebat bleef in goede voornemens steken. Iedereen beseft dat iets moet worden gedaan aan de dramatische uitstapcijfers van jonge leerkrachten.

Communicatie

Smet bewees zichzelf niet altijd een grote dienst. Een deel van de moeilijkheden rond de hervorming van het secundair onderwijs was te wijten aan onzorgvuldige uitspraken. Zulke ongelukjes wisselde hij af met uiterst gedreven momenten, waarbij hij voluit zijn engagement etaleerde. Smets grootste vijand bleef Vandenbroucke. Diens intellectualistische taalgebruik paste in een onderwijsomgeving. Smet mag dan erg verstandig zijn, hij klonk niet altijd overtuigend.