Jo Vandeurzen worstelde met wachtlijsten en andere vormen van menselijke ellende. Maar hij trok nieuwe sporen die de zorg hertekenden en die voor structurele verbetering zorgden.

 

Visie

Jo Vandeurzen hééft een visie op de welzijns-, gezondheids- en gezinssector en op de afzonderlijke dossiers daarin. Hij voert die systematisch en gestaag uit, met structurele ingrepen.

Het is een moeilijke sector: de noden zijn eindeloos, het budget niet. Vandeurzen zat voortdurend geprangd tussen de toenemende verwachtingen en het krappe budget; hoe meer opvangplaatsen erbij kwamen, hoe meer kandidaten er opdoken, met wachtlijsten tot gevolg. Hij werd heel de regeerperiode zo goed als vrijgesteld van bezuinigingen, hij wist zelfs extra middelen voor zijn sector uit de brand te slepen, maar toch was dat niet genoeg om aan alle vraagstellers te voldoen. Vandaar de nood om de zaken structureel aan te pakken en ze op een nieuwe leest te schoeien. Dat deed hij, onder meer in de gehandicaptenzorg.

Daadkracht

Jo Vandeurzen kon een hele reeks belangrijke decreten laten goedkeuren door het Vlaams Parlement. Het decreet kinderopvang herordent de sector en geeft de commerciële initiatieven subsidies als ze inkomensgebonden tarieven aanrekenen.

Het decreet pleegzorg geeft het pleeggezin een zeer centrale plaats in alle opvangvormen. De integrale aanpak in de jeugdzorg lijkt eindelijk door te breken. Er zijn ook geen recente incidenten meer geweest met boefjes die men moest laten gaan omdat er geen opvangplaats gevonden werd. De zorg voor personen met een handicap wordt met een nieuw decreet op een andere leest geschoeid: men zal niet langer instellingen financieren maar personen een budget geven dat zij zelf kunnen aanwenden. Elke gehandicapte krijgt een basisuitkering, wie grotere behoeften heeft, krijgt een aangepast budget.

Er kwam een decreet sociale bescherming maar de nieuwe takken ervan – de Vlaamse hospitalisatieverzekering en de aanvullende kindpremie – werden gelukkig uitgesteld, om budgettaire redenen en om ze in te passen in het nieuwe landschap na de staatshervorming. Een nieuw statuut voor de onthaalouders (met de federale overheid) raakte niet afgerond. De buitenschoolse kinderopvang ook niet.

De HPV-vaccinatie is wel uitgerold, de screening voor darmkanker ook. De kwaliteitsmetingen in de ziekenhuizen en de rusthuizen zijn een quantumsprong voorwaarts.

Communicatie

Communicatie naar het brede publiek is het zwakke punt van deze structurele hervormer. In zijn sector heeft hij echter gezag en daar begrijpt men hem ook.