Als wit konijn meteen vice spelen: het kwam Ingrid Lieten en haar partij duur te staan. Ze betaalde veel leergeld voor het gebrek aan politieke ervaring.

 

Visie

Vier bevoegdheden, vier uiteenliggende domeinen. Van alle regeringsleden vertoonde de portefeuille van Lieten de minste congruentie. En dat bleek al snel een zwakte tijdens onderhandelingen.

De voormalige topvrouw van De Lijn had bovendien vaak geen voeling met de materie. In sommige gevallen werkte ze die achterstand weg, zoals bij Innovatie. Op Media bleek Ingrid Lieten dan weer op achtervolgen aangewezen, omdat de sector drastisch veranderde. Van Armoedebestrijding maakte de socialiste een ‘topprioriteit’. En terecht.

Daadkracht

Maar Lieten, het witte konijn van links, zakte door het ijs. Deels om redenen die haar overstijgen: het ambitieuze onderzoeksbudget kon ze niet aanhouden door de crisis. Maar deels ook omdat ze de situatie op het veld vaak nodeloos complexer maakte door tal van nieuwe fondsen op te richten.

Armoede aanpakken bleek moeilijker dan verwacht. Lieten rolde een Vlaams actieplan armoedebestrijding uit, maar dat werd door de sector als ondermaats getaxeerd. En het armoedefonds, eind vorig jaar in het leven geroepen, werd als een ideologische nederlaag beschouwd voor de SP.A: niet langer de overheid maar het middenveld moet de problematiek aanpakken. Dat het tot het einde van de regeerperiode duurde eer de voltallige regering de ‘armoedetoets’ aanvaarde, zien betrokkenen als het bewijs dat Lieten als vice nooit zwaar genoeg woog. Anderzijds: door haar inspanningen achter de schermen kwam er in 2010 een politieke doorbraak in het Oosterweeldossier.

Op Media kan Lieten pronken met een derde VRT-net (al is de meerwaarde ervan nog niet duidelijk), met bemoedigende diversiteitscijfers en de aanstelling van Sandra De Preter. Ze vond ook een oplossing voor de financieel verlieslatende regionale zenders en ondersteunde journalistieke initiatieven.

Communicatie

Lieten was altijd bereikbaar voor commentaar en duiding. Maar al bij al blonk ze er niet echt in uit. En helemaal niet in het uitdragen van de standpunten van de SP.A. In belangrijke dossiers, zoals de hervorming van het secundair onderwijs, nam partijgenote Freya Van den Bossche het roer soms over. Lieten zal vooral herinnerd worden voor de mails van een medewerker, waarin Kris Peeters (CD&V) omschreven werd als ‘opgetrokken uit teflon en beton’.