Dé grote bestuurlijke hervorming bracht Geert Bourgeois niet, wel ingrepen die tot beter bestuur leiden, ondanks 7 procent minder personeel.

 

Visie

Geert Bourgeois had een droge maar gedegen visie over alle aspecten van de reorganisatie van de Vlaamse overheid en over de intern-Vlaamse staatshervorming. Maar het was niet eenvoudig om die in de praktijk te brengen. In het laatste deel van de regeerperiode moest hij van zijn partij plots ook nog ‘schaduwminister van Onderwijs’ worden en de wens belichamen om in het secundair onderwijs niet te veel te veranderen.

Daadkracht

De Vlaamse ambtelijke diensten werden de afgelopen regeerperiode met 7 procent afgeslankt, zonder dat dit tot ‘accidenten’ leidde. De kabinetten tellen nu minder dan 280 raadgevers. Bourgeois beperkte ook de toplonen – niemand verdient nog meer dan de minister-president.

Een hertekening van de ambtelijke organisatie (BBB) kwam er niet, maar die stond ook niet op de agenda. Er kwam wel een administratieve vereenvoudiging, de strijd tegen de versnippering van bestuur werd aangevat en de eerste agentschappen zijn afgeschaft.

De kwaliteit van het lokaal bestuur ging ook de hoogte in. Gemeenten en OCMW’s werken nu ook beter samen. Een poging om al enkele fusies van gemeenten op gang te brengen, liep echter op niets uit. Het basismateriaal ervoor ligt nu wel klaar. Daar kan de volgende regering mee aan de slag.

De interne Vlaamse staatshervorming hertekende de provincies in beperkte mate, maar zorgde zeker nog niet voor een afslanking van de Vlaamse overheid ten voordele van de gemeenten. In de Vlaams Rand werd het Vlaams beleid gehandhaafd. Het minderhedenverdrag werd niet geratificeerd.

Het inburgeringsbeleid is nu strenger en werd ondergebracht in een nieuw overheidsagentschap. In het toeristisch beleid van Bourgeois lag de klemtoon op ‘De Groote Oorlog’. De relletjes met de federale overheid erover bleven beperkt.

Communicatie

Geert Bourgeois innoveerde in de beleidscommunicatie door de intern-Vlaamse staatshervorming met een groenboek en een witboek aan te pakken. Communicatie met het algemeen publiek was niet zijn sterkste zijde. Zijn communicatie als ‘schaduwminister van Onderwijs’ werd dan weer niet altijd begrepen.