Melchior Wathelet zorgde voor een primeur door België een visie op energie te bezorgen. Alleen volstond ze niet.

 

Visie

Voorzichtigheid is niet alleen de moeder van de porseleinenkast, maar ook van de energiebevoorrading. Melchior Wathelet werkte een nieuwe visie uit op de bevoorradingszekerheid en de rol van kerncentrales daarin. Daardoor kwam er ook een einde aan de toen bestaande onzekerheid over de wet op de kernuitstap: het zou een halve kernuitstap worden, waarbij Tihange 1 voor alle zekerheid open mocht blijven, en een steunmechanisme voor gascentrales werd uitgewerkt.

Daadkracht

Wathelet dacht allicht de schaapjes op het droge te hebben, maar dat ging lekker niet door, met dank aan de scheurtjes in de centrales Doel 3 en Tihange 2, die tot tweemaal toe stilgelegd moesten worden omdat er twijfels waren over de veiligheid. Zo moest Wathelet toch tot het laatste rekenen en vechten om de bevoorradingszekerheid op een enigszins aanvaardbaar peil te houden. Ook het uitwerken van een akkoord met Electrabel over Tihange 1 en een staatsgarantie voor gascentrales bleek een taaiere klus dan gedacht.

Communicatie

Wathelet stond ondanks zijn moeilijke boodschap toch zijn mannetje in de communicatie. Zijn uitstekende kennis van het Nederlands hielp daarin zeker. Af en toe liep het toch eens mis, zoals die keer dat een passage bij Elia om de pers te overtuigen van de bevoorradingszekerheid in de kranten werd vertaald als een dreigend strijk­verbod bij energietekorten.

Het oordeel van Le Soir: 60/100

Het is lang gelden dat we nog eens een minister van Energie hadden die zijn bevoegdheid zo goed kende. Op het vlak van Mobiliteit was het minder: Wathelet heeft zich verslikt in het dossier van het vliegtuiglawaai.