Hoewel hij nog maar een goed jaar in de regering zit, lijkt het alsof hij nooit iets anders gedaan heeft. Hij heeft meteen een prominente rol opgeëist.

 

Visie

Koen Geens heeft een duidelijk idee over een modern fiscaal systeem, maar kon/mocht die globale visie nog niet etaleren. Op zijn kabinet is hard gewerkt aan een blauwdruk. Maar het systeem ten gronde veranderen is een opdracht voor de volgende regering. Af en toe lichtte hij wel een tipje van de sluier op. Bijvoorbeeld toen hij pleitte voor een verschuiving van de belasting op arbeid naar consumptie.

Hij zorgde ervoor dat zoveel mogelijk beslissingen, pasten in zijn globale fiscale plaatje. Daarom ook de frustratie dat deze regering een btw-verlaging op elektriciteit goedkeurde. Hij moeide zich amper met de fiscale administratie zelf, maar liet dat over aan topman Hans D’Hondt, ook iemand uit de christendemocratische familie. Ook dat is een visie. In andere dossiers, zoals de bankenwet of de toplonen van bankiers, nam hij een typische CD&V-middenpositie in.

Daadkracht

Verschillende regeringspartners spraken van een verademing toen Geens in maart vorig jaar de plaats van de uitgebluste Steven Vanackere innam. Hij eiste meteen een belangrijke rol op bij de begrotingsbesprekingen en bij de onderhandelingen met de Europese Commissie om een boete vermijden. Door zijn actieve rol en communicatie zette hij vaak zijn vicepremier Pieter De Crem in de schaduw.

De meeste fiscale maatregelen uit het regeerakkoord stonden al in de steigers, maar als er een nieuw fiscaal probleem opdook, had hij meestal een creatieve oplossing in zijn mouw. Zo slaagde hij erinom de nieuwe bankenwet door de regering te loodsen. Daarvoor moest hij wel zijn dada, de hervorming van de spaarfiscaliteit, inslikken. De volkslening loopt wel goed. Ook de discrete en efficiënte verkoop van onder meer het belang in BNP Paribas Fortis kan hij op zijn conto schrijven, hoewel de overheidsschuld voorlopig nog niet onder de 100 procent is gedoken.

Communicatie

Zijn communicatie ging een paar keer de mist in, maar hij slaagde er telkens in om de bocht elegant te nemen. Hij heeft de gave van het woord. De manier waarop hij zijn mannetje stond in de discussie over de toplonen bij Dexia, was lange tijd niet meer gezien in het parlement. Hij communiceerde pro-actief, en wist te charmeren met zijn imago van professor boven de mêlee.

Het oordeel van Le Soir: 65/100

Le Soir geeft hem 5 punten minder en verwijt hem soms iets te weinig politieke feeling door bijvoorbeeld een hervorming van de spaarfiscaliteit te willen, los van een grote fiscale hervorming.