De federale overheid heeft voor het eerst minder dan 70.000 ambtenaren en toch heeft nog nooit zoveel volk bij haar gesolliciteerd.

 

Visie

De daling van het aantal ambtenaren opmerkelijk resultaat en de populariteit van het ambt is niet alleen te danken aan Hendrik Bogaert, het stoelt vooral op het langetermijnwerk van ambtelijke managers als Frank Van Massenhove en Tom Auwers (FOD SZ), van Selorbaas Marc Van Hemelrijck en de voorzitter van de federale topmanagers Hans D’Hondt. Maar als staatssecretaris was Bogaert hun bondgenoot op dat pad. Hij streefde naar de herinvoering van evaluaties voor het volledige personeel, evaluaties die ook gevolgen moeten kennen.

Daadkracht

De afslanking van de overheidsdiensten – bijna niemand nog vervangen – werkte. De evaluatiemethodes die hij invoerde, waren niet de modernste maar waren voor veel diensten toch een vooruitgang. En ‘de nieuwe loopbaan’ is een feit. Veel maatregelen lukten omdat Bogaert wist wanneer hij in de luwte moest werken en wanneer hij in de schijnwerpers kon treden. Een voordeel voor hem was ook dat men hem ver weg hield van ‘grote beslissingen’ zoals de topbenoemingen waarmee de regeringstop totaal de mist in ging. Op zeker moment waren er meer dan 100 topbenoemingen geblokkeerd; noch dat noch de NMBS-klucht straalde negatief op hem af.

Communicatie

Bogaert ging geregeld in de clinch met de ambtenarenvakbonden, meestal de socialistische maar één keer stapten toch tienduizenden betogers van de drie kleuren op straat.

Het oordeel van Le Soir: 53/100

De collega’s van Le Soir beoordelen hem negatiever, onder meer wegens zijn gebrek aan sociaal overleg en zijn houding die volgens hen soms denigrerend was tegenover de ambtenaren