Buitenlandse Zaken is nog altijd niet Reynders’ grote liefde. Hij zocht voortdurend de weg van de minste weerstand en had vooral als vicepremier impact. Hij was de vice die veel reisde.

 

Visie

Het is moeilijk te zeggen wat Reynders’ focus precies was als minister van Buitenlandse Zaken. Hij reisde veel, maar een echte passie voor het departement had hij niet. Hij nam een erg voluntaristische start met ‘De vrienden van Syrië’, maar het is maar de vraag of je als klein land wel kan wegen op zo’n complex conflict?

In Centraal-Afrika kan dat wel. Maar ook daar was het niet altijd duidelijk wat Reynders precies wilde. Zeker als het gaat om Congo zal België altijd een luisterend oor vinden bij de grootmachten. Aan ngo-zijde wordt betreurd dat ons land geen prominentere rol heeft opgeëist en krediet verspeelde. Ondanks de vele ‘onregelmatigheden’ bij de Congolese presidentsverkiezingen in 2011, onderhield Reynders de banden met Kabila. Volgens zijn tegenstanders legitimeert hij zo het regime, volgens hemzelf heb je beter dit contact dan geen contact.

Ook internationaal ligt hij vaak in het midden van het bed met standpunten die niemand echt tegen de borst stoten. In zijn entourage wordt dat vertaald als ‘voortdurend meebouwen aan de consensus’. Dat hij onlangs plots toch wat forser uit de hoek kwam tegen Rwanda is schamper onthaald: ‘Och, dat heeft vooral met de campagne in Brussel te maken. Met die stoere taal mikt hij op de stemmen van Matongé, is te horen... in Kigali.

Daadkracht

Internationale thema’s waarin België een leidende rol speelde, zijn er niet. Ook van de economische diplomatie die Reynders op poten wilde zetten, blijven vooral de ruzies met de gewesten hangen, eerder dan resultaten. Een brede doorlichting van de diplomatieke posten en de daaraan gekoppelde rationalisering kwamen er wel.

Als vicepremier heeft Reynders niets meer te leren. Voor de begroting deelde hij mee de lakens uit, niet partijgenoot Chastel. ‘En als Reynders besluit op iets door te duwen, dan weet je dat hij dat ook zal binnenhalen’, zegt een collega vicepremier. De fiscale regularisatie is een goed voorbeeld. Het regeerakkoord voorzag voorts dat de lasten voor de eerste drie aanwervingen in een kmo verlaagd zouden worden, Reynders trok dat mee op naar vijf.

Communicatie

Reynders weet wanneer hij moet zwijgen, maar hij weet ook verdomd goed wanneer hij naar buiten moet komen en vooral hoe. Zijn scherpe bijtende humor is op die momenten mooi meegenomen. Kortom geen ongelukken met Reynders. We mogen nog overal gaan skiën en er is geen enkele bevriende premier vergeleken met Harry Potter.

Het oordeel van Le Soir: 68/100

Reynders is een goed diplomaat. Hij zegt de juiste dingen, op de juiste toon en durft zeggen wat gezegd moet worden. (…) Maar het ontbreekt hem aan visie en een globaal politiek project.