Meer werkdagen voor jobstudenten
Foto: photonews
Nieuwe regels moeten studentenarbeid makkelijker maken. De werkgevers reageren positief op de plannen van minister Milquet. De vakbonden zijn niet helemaal tevreden.

Straks is het gedaan met de kafkaiaanse regels die sinds enkele jaren van toepassing zijn op studentenarbeid. In de nadagen van de tweede paarse regering-Verhofstadt werd een regeling van kracht waarbij jongeren tweemaal 23dagen per jaar —opgedeeld in een zomerperiode en een periode buiten de zomer— als jobstudent aan de slag konden, met een fiscaal aantrekkelijk tarief. De kritiek op het ingewikkelde systeem was algemeen.

De federale minister van Werk, Joëlle Milquet (CDH), heeft nu een wetsontwerp klaar met nieuwe regels. Belangrijkste wijziging: het toegelaten aantal werkdagen voor jobstudenten gaat omhoog van 46 naar 50, naar keuze te spreiden over het hele jaar.

De sociale partners moeten nu hun advies over het plan-Milquet geven. De eerste reacties waren positief, vooral bij de werkgeversfederaties VBO en Unizo. Ze dringen er wel op aan dat de regeling pas op 1januari 2011 zou ingaan, volgend jaar dus, en niet op 1juli, zoals Milquet voorstelt. Want die tussentijdse aanpassing zou nog meer verwarring veroorzaken.

Bij de jongerenafdelingen van de vakbonden zijn de reacties minder positief. Ze zijn het eens met de werkgevers dat de nieuwe regels best pas vanaf volgend jaar in werking zouden gaan.

Tom Lingier van vzw Jobwerking, een vereniging voor jobstudenten, heeft andere bedenkingen. Hij noemt het nieuwe tarief van sociale bijdrage, 8,63%, ‘aan de lage kant'. ‘Studenten blijven hierdoor goedkoper voor werkgevers dan laaggeschoolden, die vaak in dezelfde sectoren werk zoeken', zegt Lingier.

Mike De Herdt (ABVV-jongeren) gaat een stap verder. Hij vindt dat studentenarbeid beperkt moet worden tot vakanties en weekends. ‘Studenten verstoren de arbeidsmarkt doordat ze ook in de week worden ingezet en zo concurrentie vormen voor laaggeschoolden.'

De Herdt is wel blij met de verhoogde controleerbaarheid en de vereenvoudiging van de regels, zoals het gecentraliseerde Dimona-systeem dat het aantal werkdagen per student bijhoudt. Zo kan een werkgever precies weten wanneer een student de grens van 50dagen heeft bereikt.

Maar volgens De Herdt krijgen de jobstudenten nog altijd onvoldoende rechten. De betaalde solidariteitsbijdrage voor de pensioenberekening bijvoorbeeld. ‘Jongeren die lang studeren, werken vaak om hun studies te betalen.' Ook Elke Oeyen van ACV-jongeren zou graag wat meer rechten voor jobstudenten zien. ‘Een jobstudent betaalt nu een solidariteitsbijdrage, maar heeft geen recht op vakantiegeld. Er moet ook een evenwichtiger verdeling komen tussen wat de student en werkgever aan sociale bijdragen betalen.'