Koude douche voor tegendraadse belegger
Uitgerekend bij de laatste aflevering krijgt mijn portefeuille een dreun van de voorhamer: de opbrengst viel terug van 37,59% naar 15,26%! Voor een stuk is dat mijn eigen schuld, want ik heb verzuimd om een wat defensievere stelling in te nemen.

Ik ga nu eenmaal graag voor de hoogste opbrengst, en daarbij hoort een wat hoger risico. Een scherpe terugval op korte termijn is dan altijd mogelijk, terwijl dat niets afdoet van het potentieel. Maar de competitie heeft Xavier gewonnen: proficiat!

Natuurlijk bekruipt mij met zo'n terugval wel even de twijfel of ik nog wel 'juist zit'. Dat is normaal, en het verklaart zelfs mee waarom de beurzen soms zo zwaar kunnen overdrijven. Op de duur krijgt iedereen schrik van de almaar dalende koersen, waardoor overdrijvingen ontstaan omdat beleggers het zekere (verkoop aan lage prijs) voor het onzekere (een positie die almaar daalt in waarde) nemen.

Dat mijn portefeuille uitgerekend nu zo zwaar klop krijgt, is ook niet toevallig. Het eerste jaar van de beurscompetitie ben ik veeleer meegesurft met de markt. In het tweede jaar ben ik steeds tegendraadser gaan handelen. De consequentie is dat je dan op korte termijn vaak ongelijk krijgt, tenzij je timing perfect is.

In de eerste helft van 2007 vond ik steeds minder laag gewaardeerde aandelen en heb ik veel winst genomen. In de tweede helft van 2007 werd het sentiment onder beleggers steeds negatiever en vond ik meer en meer koopjes.

Ik geeft toe dat de financiële crisis erger is geworden dan ik had verwacht. De VS zullen het moeilijk krijgen, maar ik geloof dat Europa en de rest van de wereld dat aankunnen en (weliswaar trager ) zullen blijven groeien.

Beleggers reageren nu met de conjunctuuromslag in 2000 in hun hoofd. Daar zit volgens mij de fout, want de situatie verschilt. De bedrijven zijn niet zoals toen exclusief gefocust op expansie. Het is deze keer de Amerikaanse (en Britse) consument die zal moeten saneren. Hoe meer een bedrijf daar zijn toegevoegde waarde moet halen (woningbouwers, restaurants, dure motoren,...) hoe zwaarder het effect op de individuele resultaten.

Beleggers gaan nu te kort door de bocht door vooral de zogenaamd conjunctuurgevoelige aandelen af te straffen. Misschien illustreert de plotse val van Metris nog het meest hoe de angst aan het verstand vreet. Dat uitstekend geleid bedrijf groeit als kool, heeft niets te maken de consument en helpt ondernemingen hun productiviteit te verhogen. Waarom wordt het dan nog verkocht tegen 10 keer de verwachte winst van dit jaar ?