'Begrijpelijk, maar onhandig'
rr
Foto: © NO BYLINE
Arbeidspsycholoog Hans De Witte (KULeuven) vindt de brief van de Ford-directie geen tactisch meesterwerk.

Welk effect heeft zo'n brief?

'Dat is heel moeilijk in te schatten en er bestaat ook geen pasklaar antwoord op. Ik kan hier geen map met grafiekjes bovenhalen die perfect de reactie op zo'n brief kunnen voorspellen.'

'In het algemeen kun je stellen dat het goed is wanneer een directie communiceert met haar arbeiders. Op die manier wordt de onzekerheid weggewerkt en creëer je vertrouwen.'

'Over deze specifieke brief heb ik wel een ambivalent gevoel. Het lijkt me zelfs een beetje een noodkreet. Je voelt dat ze zelf met de rug tegen de muur staan en het ook allemaal niet meer weten.'

Vandaar de wat dreigende toon?

'Ik weet eigenlijk zelfs niet of die zo wel bedoeld is. Maar in deze context, met verzuurde sociale relaties, is er heel weinig nodig om zoiets verkeerd te interpreteren. Ook al suggereert de brief zelf dat die niet bedoeld is om mensen schrik aan te jagen.'

Wat had de Ford-directie dan moeten doen?

'Ik denk dat het tactisch slimmer was geweest om met de vakbonden over dit probleem te praten en hen de materie naar hun achterban te laten “vertalen,. Als het verkeerd begrepen wordt, versterk je de escalatie. En dat is in het nadeel van de directie.'

'Naar wat ik begrepen heb, was de reactie van de vakbonden op de staking ook niet altijd positief. Ze waren dus eigenlijk al een soort natuurlijke bondgenoot van de directie. Door hen nu niet te erkennen, kan ook de relatie met hen verzuren.'

'Ik kan het standpunt van de Ford-directie perfect begrijpen. Alleen is het probleem op deze manier aankaarten een beetje een onhandige keuze geweest. Het gevaar bestaat dat ze er nu nog meer weerstand mee oproepen en dan hebben ze net het omgekeerde bereikt van wat waarschijnlijk de bedoeling was. Daar lijkt het me nu zeker het moment niet voor.' (fpe)