BRUSSEL - Charleroi haalt zelden een goede pers. Meestal komt de stad in het nieuws met verhalen over nog eens een recordaantal overvallen en diefstallen allerhande. Deze kwalijke faam geniet ze intussen tot ver over de landsgrenzen. Vandaag wijdde The New York Times een artikel aan de stad en haar groeiende criminaliteit. Het is een verhaal over carjackings, gewelddadige overvallen, straatbendes, Dutroux en... de bende van Bonnot die begin vorige eeuw uit Charleroi uitwaaierde naar Parijs.
De krant met de ondertitel ,,All the News That's Fit to Print'' (al het nieuws dat waard is om gedrukt te worden) omschrijft de regio Charleroi cynisch als ,,een streek waar zich tussen de gesloten mijnen en fabrieken een nieuwe lokale industrie heeft ontpopt: de misdaad''.

Journalist Donald McNeil beperkte zich niet tot de hedendaagse geschiedenis. Hij achterhaalde dat de beruchte ,,bande á Bonnot'' haar wortels had in....Charleroi. Deze criminelen met anarchistische trekjes gingen zich de jaren kort voor de eerste wereldoorlog te buiten aan uitert gewelddadige overvallen. Ze begonnen hun loopbaan in Charleroi, zakten af naar het Zuiden waar ze Parijs en de verre omgeving onveilig maakten.

Ook Marc Dutroux passeert het lijstje. ,,Het pedofiele nationale schandaal dat tot tweemaal thuis bezoek kreeg van de politie die hem wou ondervragen over een diefstal, en die hij er tweemaal van kon overtuigen dat het kindergehuil uit de kelder afkomstig was van zijn eigen kroost'', zo stelt de scribent met enige zin voor overdrijving.

,,Bij de Belgen staat Charleroi bekend als een stad waar een bende een bazooka zal gebruiken daar waar eigenlijk een pistool zou volstaan. De politie heeft mij verhalen verteld van achtervolgingen en gangsters die leunend uit het raam van hun auto hun AK-47 leegschieten'', aldus nog McNeil. Voor het artikel documenteerde hij zich o.a. bij Francine Biot, die in januari 2001 als eerste vrouw aan het hoofd kwam van de politie van Charleroi. Zij wijdt de stijgende criminaliteit grotendeels aan de hoge werkloosheidgraad en de chronische onderbemanning van het politiekorps.

De Amerikaanse journalist heeft het tenslotte over ,,de meest misdadige wijk van de stad: Chicago (aan de Maas)''. Zijn conclusie luidt dat de Belgen blijkbaar aandachtige liefhebbers zijn van oude Amerikaanse misdaadfilms. Hij stelt vast dat het imago van Chicago over de jaren heen enigszins ten goede veranderd is, maar dat Charleroi daarentegen nog een lange weg voor de boeg heeft.