BRUSSEL - Zondagochtend is professor emeritus Adriaan Verhulst overleden, zo meldt het Liberaal Archief in Gent. Verhulst was naast een eminent wetenschapsman ook een van de spilfiguren in de Vlaamse en vrijzinnige liberale beweging tussen de jaren vijftig en tachtig. Verhulst was al een tijdlang ziek.
Adriaan Verhulst werd op 9 november 1929 te Gent geboren. Na rechten en geschiedenis te hebben gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Gent werd hij er in 1956 assistent en docent. In 1958 promoveerde hij tot doctor in de geschiedenis met een proefschrift over het middeleeuws grondbezit van de Gentse Sint-Baafsabdij. Van 1965 tot 1995 was hij gewoon hoogleraar aan de Gentse Universiteit, met de historische geografie, de sociaal-economische geschiedenis van de middeleeuwen en de geschiedenis van de Nederlanden als specialisaties. In 1995 werd hij als wetenschapsman gelauwerd met de vijfjaarlijkse Ernest-John Solvayprijs, één van de hoogste wetenschappelijke onderscheidingen.

Volgens professor Juul Hannes, ondervoorzitter van het Liberaal Archief, was Verhulst met zijn uiterst omvangrijk en origineel oeuvre vervat in talloze publicaties, een van de meest gerenommeerde en gewaardeerde Belgische historici van deze tijd.

De overledene was in 1982 samen met zijn collega-professoren Walter Prevenier, Juul Hannes, Albert Derolez en Marcel Bots een van de oprichters van het Liberaal Archief, het centrale archief en documentatiecentrum van de liberale beweging in Vlaanderen. In samenwerking met prof. dr. H. Hasquin nam hij in 1989 de wetenschappelijke leiding waar van ,,Het Liberalisme in België. Tweehonderd jaar geschiedenis'', een boek dat nog steeds geldt als het standaardwerk over de geschiedenis van het liberalisme en de liberale beweging in België. In 1996 was Verhulst Marcel Bots opgevolgd als voorzitter van het Liberaal Archief.

Naast een succesvol wetenschapper was Adriaan Verhulst ook een van de spilfiguren in de Vlaamse en liberaal-vrijzinnige beweging in de jaren 1950-1980. Reeds als student werd hij bestuurslid van het vrijzinnige 't Zal wel gaan en hoofdredacteur van Neohumanisme, het blad van het Liberaal Vlaams Studentenverbond. Van 1957-1965 was Verhulst algemeen secretaris en van 1965-1984 voorzitter van het Willemsfonds, een periode waarin de vereniging op Vlaams gebied veel sterker en radicaler naar voren trad, vaak in samenwerking met het Davidsfonds, het Vermeylenfonds en andere niet-partijpolitieke verenigingen over de ideologische grenzen heen, in het kader van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen. Van 1965-1968 was hij er de eerste voorzitter van.

Via zijn engagement in diverse pressiegroepen heeft Verhulst invloed uitgeoefend op het Vlaams liberalisme, onder meer ook als lid van het hoofdbestuur van het Liberaal Vlaams Verbond. Als lid (1969-1988) en als voorzitter (1969-1980 en 1984-1988) van de raad van beheer van de Belgische Radio en Televisie ijverde Verhulst vooral voor het bewaren van de autonomie van de openbare omroep.