ap
BRUSSEL - Peggy Lee, de jazzzangers met het omfloerste stemgeluid die zich onsterfelijk maakte met ,,Fever'', is vannacht omstreeks 20.00 uur lokale tijd overleden in haar huis in Bel Air in Hollywood. Daarmee valt definitief het doek over de welgevulde carrière van een zangeres die ondanks haar kwakkelende gezondheid talloze muzikale watertjes doorzwom en zich zodoende van een onvoorwaardelijk trouwe achterban verzekerde.

De New York Daily noemde Peggy Lee omwille van haar werklust ,,de ontembare''. Hoewel de zangeres in 1943 ,,op pensioen'' ging om zich aan haar gezin te wijden, bleef ze successen oogsten. Ze had suikerziekte, kreeg in 1958 en 1961 zware longontstekingen en overleefde vijftien jaar later een valpartij in een hotel. In 1985 onderging ze twee zware operaties en sinds begin jaren negentig zat ze in een rolstoel. Drie jaar geleden kreeg ze een beroerte.

In die hoedanigheid wist ze niettemin in 1994 de London's Royal Festival Hall tot de nok te vullen. Al bij al mag het een wonder heten dat Peggy Lee de 21ste eeuw nog ruimschoots heeft gehaald.

Misschien heeft de zangeres haar onverwoestbare gestel wel te danken aan haar afkomst. Als kleindochter van Scandinavische immigranten werd Norma Deloris Egstrom op 26 mei geboren op een boerderij te midden van de maïsvelden in Jamestown, North Dakota. Op vierjarige leeftijd verloor ze haar moeder en de relatie met haar stiefmoeder verliep tumultueus en gewelddadig. Toen haar vader begon te drinken moest ze op veertienjarige leeftijd voor hem inspringen op zijn werk in een spoorwegdepot.

De jonge Norma begon te zingen op lokale radiostations en kluste bij als dienster in het plaatsje Fargo. De manager van radio WDAY gaf haar de artiestennaam ,,Peggy Lee''. In 1937 liet ze zich opmerken bij een optreden in het Doll House in Palm Springs, Californië. Omdat ze niet boven het luidruchtige geroezemoes uit kon schreeuwen, besloot ze de aandacht te trekken door stiller te gaan zingen, waardoor het publiek rustiger werd. Die truuk zou ze nooit vergeten en vormt de grondslag voor het hees-sensuele timbre waarvan Peggy Lee haar handelsmerk zou maken.

In Chicago kon ze als zangeres aan de slag bij het orkest van bigbandleider Benny Goodman. ,,Elmer's Tune'' werd een succes en in ,,Why Don't You Do Right'' klonk voor het eerst een eigen stijl door. Aan haar bigbandjaren zou Lee naar eigen zeggen vooral een ijzeren discipline en doorgedreven perfectionisme overhouden.

In 1943 liet Lee haar zangcarrière voor wat ze was om met Dave Barbour, de leadgitarist in Benny Goodmans orkest, een gezin te stichten. Het huwelijk zou in 1952 stuklopen op Barbours excessieve drinkgedrag maar de twee bleven close tot zijn dood. Als ,,huisvrouw'' bleef Peggy Lee hits scoren voor Capitol en Decca, een veertigtal tegen 1959. Overbekend is ,,Fever'' (1958), een sensuele bluescover van Little Willie John, in haar licht neurotische versie tegelijk koel en vol ingehouden spanning. In die jaren werkte ze samen met alle groten van dat moment: Bing Crosby, Frank Sinatra, Quincy Jones, Duke Ellington en Benny Carter.

Lee maakte ook enkele uitstapjes naar het witte doek. Ze verscheen in de remake van ,,The Jazz Singer'' (1953) en werd genomineerd voor de oscar van beste vrouwelijk bijrol voor haar acteerprestatie als alcoholverslaafde blueszangers-op-haar-retour in ,,Pete Kelly's Blues'' (1955).

De zangeres vertolkte verder de titelsong van ,,Johnny Guitar'' (1954) en nam de stemmen van de twee Siamese katten voor haar rekening in Disney's tekenfilm ,,The lady and the tramp''. In 1992 won ze een rechtszaak tegen Disney en kreeg ze haar aandeel van de video-opbrengssten van de tekenfilm, het volgens haar ,,schamele'' bedrag van 3,2 miljoen euro.

In de jaren zestig en zeventig bleef Lee platen maken, ondanks haar zwakke gezondheid. In 1979 kreeg ze een Grammy voor ,,Is That All There Is ?''. Een Broadwayshow in de jaren tachtig werd een flop en haar liveoptredens leden onder een hoge mate van voorspelbaarheid. Ook op Lees stem begon na 600 opnames en vier gebroken huwelijken stilaan sleet te komen, maar de fans blijven het fantastisch vinden. De zangeres wordt als een van de meest stijlvolle blanke vocalistes van de eeuw op dezelfde hoogte geplaatst als Elle Fitzgerald, Billie Holiday en Sarah Vaughan.

Op 21 januari 2002 bezweek de 81-jarige Peggy Lee aan een hartinfarct dat waarschijnlijk een complicatie is van de beroerte drie jaar geleden. Op de website bedankt dochter Nicki Lee Foster de fans voor hun ,,trouw en liefde''.