ANTWERPEN - De sociale onrust in de Antwerpse gevangenis in de Begijnenstraat blijft duren. Na de staking in april, kwamen bonden en directie overeen dat tegen 1 juni 11 cipiers extra worden aangeworven. ,,Het ziet er nu naar uit dat die belofte nooit tegen 1 juni kan worden ingelost'', zegt Luc Neirynck van het CCOD.
,,We vragen enkel de uitvoering van het akkoord van juni 2000. Dat voorzag in extra aanwervingen. Het personeelsgebrek werd nooit opgelost. Nu ziet het er naar uit dat de beloftes die gemaakt werden na de recente staking, ook niet zullen worden ingelost'', legt Neirynck uit.

De vakbonden plannen op 15 mei een vergadering met het kabinet van het ministerie van justitie. ,,Als dat niet de gewenste vruchten afwerpt, zullen we meer dan waarschijnlijk een ultimatum stellen. Nieuwe acties sluiten we dan niet uit'', zegt de vakbondsman.

Ook de overbevolking blijft volgens Luc Neirynck een probleem: ,,Het is dweilen met de kraan open. Na de staking werden enkele gevangenen overgebracht naar andere instellingen. Maar ondertussen blijven de nieuwe gevangenen binnenstromen. Er zit nog steeds meer dan 500 man in de cellenblokken''. De veelvuldige razzia's van de Antwerpse politie zouden daar onder meer een oorzaak van zijn.

Naar aanleiding van die overbevolking kwamen personeel en directie extra veiligheidsmaatregelen overeen. Interne verplaatsingen van gevangenen moeten eerst volledig worden afgewerkt, voor ze ergens anders heen kunnen. Wie aan het wandelen is, kan die wandeling bijvoorbeeld niet onderbreken om met zijn advocaat te gaan praten. Daardoor ontstaat er dagelijks een file in de spreekruimte van de advocaten. Er zijn negen bezoekhokjes voor de advocaten voorzien. ,,Die zitten sinds de extra maatregelen steeds vol, hoewel de advocaten op dat moment gewoon op hun cliënt wachten. De andere advocaten moeten dan in de bezoekersruimte wachten. Dagelijks is hier een file van een tiental advocaten'', legt een Antwerps advocaat uit. Dezelfde problematiek stelt zich voor artsen. Die moeten vaak ook wachten om hun patiënt te zien.