Joseph Vandenbroucke (85) kreeg het gouden ereteken van Sint-Donatius opgespeld, een bisschoppelijke onderscheiding voor heel veel jaren inzet voor de parochie van de Biest. Jef Steen, zo noemen ze hem in Waregem, blijft na al die jaren als een rots overeind. Naast zijn drukke beroepsloopbaan maakte hij altijd tijd voor de medemens. En de Biest, het blijft zijn troetelkind. Een babbel met Jef Steen.

Je vraagt je af hoe iemand een heel dynamische loopbaan kan koppelen aan zoveel inzet voor de gemeenschap?

,,Dat zat erin gebakken door onze opvoeding. We werden ingeprent dat je niet kon leven zonder inzet voor de maatschappij. Ik was dan ook een halve eeuw actief in de middenstand en in de parochie. Het doet wel plezier als de wijk en de kerk zich dankbaar tonen. We bouwden hier in de jaren zestig zelf een kerk. We zorgden voor de plannen en de financies, want ik was altijd schatbewaarder van de kerkfabriek. Toen Roger De Roose overleed, volgde ik hem op als voorzitter.''

Vanwaar die liefde voor de Biest?

,,De stam Vandenbroucke was altijd onlosmakelijk verbonden met die wijk. Mijn oom, Torie van de meulen, had hier vlakbij een windmolen, aan de Hoogmolenstraat. Vader Arthur was handelaar in bouwmaterialen en voerde kolen uit. We voelden ons op de Biest als een vis in het water. Ik woon er nog altijd.''

Hoe kwam je op het idee om een handel in natuursteen op te zetten?

,,Heel toevallig. Ik moest van het Waregemse station een partij natuursteen vervoeren voor firma Maebe, die bouwde in Beveren-Leie. Plots vroeg ik me af waarom ik niet zelf een handel in natuursteen kon opzetten. De start was moeilijk maar ik bouwde via de Ardennen en Luxemburg een netwerk uit over heel de wereld. Ik bleef tot 1983 in de zaak.''

Voor de middenstand werkte je ook dag en nacht?

,,We zetten in de voetsporen van Gust Faveere een fantastische ploeg op de rails, met de drie Jefs: Jozef Vermeersch, Jozef Van den Eynde en ikzelf. We maakten van de Waregemse Handelsfoor een van de sterkste van de regio. Ik stond in 1985, samen met Jan Callens, aan de wieg van de Verbouwbeurs.''

Waaraan behield je de beste herinneringen?

,,Aan de kameraadschap. Zo ben ik nog altijd blij dat ik Paul Ghistelincks laatste verjaardag mee mocht vieren. Ik koppelde zaken doen altijd aan het onderhouden van vriendschapsbanden. Het leverde me veel meer op dan alleen maar zakelijk succes.'' (HGW)

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig