Jonge MEISJES weten goed wat ze willen, en hoe ver ze willen gaan.'' Dat viel Valerie Moorthamer op toen ze in technische scholen in Zele en Sint-Niklaas ging praten over geweld in relaties. ,,Het was geen probleem om in alle openheid met hen te praten over geweld en seks.''

Valerie Moorthamer (22) studeert sociaal werk in de Gentse Artevelde-hogeschool. Ze zette voor het Lokerse culturele centrum een stageproject op poten. ,,Het beginpunt was een voorstelling van het theaterstuk Tiran-nie-soe . Een vervorming van het zinnetje: tiranniseer niet zo. Een stuk over een jong koppel waarvan de jongen steeds gewelddadiger wordt. Zijn liefje neemt aan het eind een goeie beslissing, en verlaat hem. Ook al ziet ze hem nog graag. Het is niet omdat je iemand graag ziet dat je relatie niet slecht kan zijn.''

Nadien ging Valerie Moorthamer op uitnodiging in technische scholen van Zele en Sint-Niklaas praten met jongeren uit de drie hoogste klassen die het stuk hadden gezien. ,,Het waren klassen die toevallig bijna uitsluitend uit meisjes bestonden. Dus heb ik vooral de vrouwelijke invalshoek gehoord.''

Geweld in relaties ligt verbazend dicht bij het bed van de jongeren, heeft Valerie geleerd. ,,Het zit in hun leefwereld, ze zijn er voortdurend mee bezig. En dat is goed. Jongeren die goed weten wat ze willen, en wat ze niet willen, zullen niet zo snel geneigd zijn om geweld over zich heen te laten gaan.''

Jongeren van vandaag bekijken de wereld nogal nuchter, vindt Valerie. ,,De verschillen tussen jongens en meisjes zijn kleiner dan je zou denken. Zijn alleen meisjes gevoelig en zacht? Niet waar, riepen de meisjes in de klas. En de jongens gaven toe dat ze ook gevoelig zijn.''


Kwetsen
De meisjes waren het er ook over eens dat geweld met woorden erger is dan geweld met daden. ,,Een meisje dat voortdurend vernederd en gekleineerd wordt door haar vriendje ziet haar zelfvertrouwen langzaam afbrokkelen. Littekens op je lichaam genezen, littekens in je geest blijven pijn doen. Dat vonden de meeste jongeren. Alleen: een jongen die zijn meisje een klap geeft overschrijdt een duidelijke grens. Maar bij verbaal geweld is die grens veel minder duidelijk, en het blijft dus langer duren.''

Zijn het dan alleen jongens die gewelddadig zijn? Helemaal niet, zegt Valerie. ,,De meisjes gaven grif toe dat ze soms genadeloos met een jongen zijn voeten spelen. Flirten tot een jongen stapelgek is, en hem dan ijskoud afwijzen. Een beetje bewust kwetsen. De meeste meisjes gaven toe dat ze het wel prettig vinden.'' Toch is er voor hen een grens die, eens overschreden, alles anders maakt. ,,Eens ze met een jongen een relatie beginnen stopt, het flirten. Hun vast liefje pesten ze niet, daar hebben ze geen geheimen voor.''

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig