Poezen zijn er al welkom, honden moeten nog wachten tot het einde van de zomer. Dierenasiel Sint-Hubertus aan het Wijngaardveld is zijn eigen zelve gebleven: de verhuis heeft het enthousiasme aangezwengeld, over een paar maanden kan het opnieuw op volle toeren starten. Een huis met veel vrijwillige handen, waar dieren welkom zijn.

Dierenasiel Sint-Hubertus is voorlopig nog hondenvrij. Na de verplichte verhuis uit Essene, worden honden sindsdien in Sint-Niklaas opgevangen. Maar niet meer voor lang. Met veel vrijwillige handen wordt het nieuw aangekochte pand aan het Wijngaardveld ingericht. De poezenhokken zijn al klaar én bemand. De hondenhokken zouden eind van de zomer klaar zijn.

De plaats is in niets te vergelijken met de vroegere vestiging in Essene. Weg slechte veldwegel, weg muffe caravan als kantoor. In het nieuwe asiel is plaats voor een vergaderruimte annex archief, een kleine keuken én een ontvangstbalie. De ligging vlakbij het tweede containerpark is toeval: hier zijn dieren geen afval. Elk dier kan rekenen op respect en op een intense zoektocht naar de aangepaste adoptie-ouder.

Op dit ogenblik beschikt het asiel over zeventien hokken voor opvang van poezen. En ze zitten bijna allemaal vol, in de meeste hokken zit zelfs meer dan één poes. Hoog tijd om als kandidaat-poezenadopteerder eens in het nieuwe dierenasiel binnen te lopen.

Eva Roelandt is veertien. Met haar vriendin Janne De Nijs (13) heeft ze zich geëngageerd om een zomer lang als vrijwilliger de poezenhokken te onderhouden. Volgende week vertrekken ze met vakantie, nadien zijn ze terug paraat.

,,Ik heb alleen een woenstijnrat'', zegt Eva, ,,maar ik hou ook zielsveel van poezen. En hier kunnen ze altijd helpende handen gebruiken, dus dat is een aardige combinatie.'' Terwijl Eva alles klaarzet om het hok van de enige rode kater te poetsen, stelt Janne het dier op zijn gemak. ,,Vertrouwd geraken met de dieren gaat eigenlijk erg snel'', zegt Janne, die thuis zelf twee poezen en een hamster heeft. ,,Sommige dieren komen uit het wild, dat ligt wat moeilijker, maar poezen die mensen gewoon zijn, vinden snel hun vertrouwen terug. Ze voelen dat we het goed met ze menen.''

Dagelijks worden de hokken gereinigd. Het krantenpapier wordt vervangen, de kattenbak ververst, de poezen krijgen fris eten en drinken. ,,Met ons tweeën is dat dagelijks een dikke twee uur werk'', zegt Eva. De meisjes poseren voor de foto en reiken Fien, toevallige bezoekster, een poesje aan. Zij zal fungeren voor de promofoto poesjes-ter-adoptie. En dan wacht het werk.

  • Dierenasiel Sint-Hubertus, Wijngaardveld, Aalst.