Voor de René en Annie Klaps uit de Fazantenstraat in Meeuwen-Gruitrode zullen de donkere dagen rond Allerheiligen en Allerzielen voor altijd getekend blijven door onmacht en een inmens verdriet. Vandaag, de dag dat iedereen zich klaarmaakt om zijn doden te eren, wordt hun enige zoon ten grave gedragen. Jan (21) stierf vorige zondag aan een hartstilstand op een voetbalveld vooraleer de match goed en wel begonnen was.

door Anne-Marie DEKEYSER

Voor vader René Klaps blijft het allemaal onbegrijpelijk. ,,Terwijl zoveel mensen smeken om te mogen sterven, pakken ze onze enige zoon af. Onze Jan had een groot gouden hart en had zelf nog zoveel tegoed. Voor ons heeft niets nu nog een doel, want wij zijn onze enige zoon kwijt, zonder een woord van afscheid terwijl er nog zoveel onbeantwoorde vragen openblijven.''


Geen hartproblemen
Jan was nooit ziek en had zeker geen hartproblemen. ,,Onze zoon was kerngezond en voetbal was zijn passie'', vertelt zijn vader. ,,Een paar jaar geleden volgde hij een opleiding als voetbaltrainer. Hij was daarna twee jaar jeugdtrainer bij Sporting Nevok Gruitrode en speelde met de pre-miniemen tot en met de juniors. Vorige zondag nam hij samen met een vriendenploeg deel aan een match in Hamont-Achel. De aftrap was net gegeven toen Jan ineen stuikte.''

Eén van de medespelers zag dadelijk wat er aan de hand was. ,,Hij begon Jan dadelijk te reanimeren en in eerste instantie leek dat te lukken'', weet René. ,,Ondertussen was ik opgebeld met de melding dat Jan onwel was geworden. Toen ik in Hamont aankwam, vertrok de ziekenwagen net naar Lommel. Ik ben dan ook dadelijk naar het ziekenhuis gereden waar ze nog een hele tijd gepoogd hebben om Jan te reanimeren. Meer dan een uur later bleek dat zijn hart niet meer wilde kloppen.''


Eerste echte job
Volgende maandag zou Jan aan zijn eerste echte job als schrijnwerker beginnen in Neerpelt, voorheen deed hij interims. ,,Zijn auto ging binnen twee weken geleverd worden. Het leven moest voor hem nog helemaal beginnen. In zijn portefeuille vond ik een foto van een mooi meisje. Zoals iedereen ging Jan wel eens op stap maar hij dronk niet en haalde geen fratsen uit. Jan kon heel goed relativeren. Hij ging helemaal mijn weg op en daar was ik gelukkig mee. Samen maakten wij de voorbije zomer de veranda achter onze woning. De veranda waar hij zo fier op was, hebben uitgekozen om hem nog één dag te laten rusten maar dan zijn wij hem voor altijd kwijt'', aldus vader René.