Het Koninklijk Werk van de Volkstuinen is een merkwaardig gegeven in de brede waaier van verenigingen. Een halve eeuw lang leidden dezelfde mensen de groep en huidig voorzitter Paul Benoit behoorde in 1941 tot de stichters. De activiteiten blijven gevarieerd en ook jonge mensen voegen zich bij de groep volkstuinders.

Het Werk van de Volkstuinen ontstond in het begin van de oorlog. De jonge dokter Monbaliu, gemeentesecretaris Jozef Destrooper, notaris Joseph Devos en Paul Benoit vormden het eerste bestuur.

In een algemene oproep werd het doel van de vereniging omschreven. Paul Benoit: ,,Wij stelden dat de bevoorrading van de gezinnen meer dan ooit veel aandacht en ijver van elke burger vergde. We wilden, door samen meststoffen, aardappelen en zaden aan te kopen, bijdragen tot de verbetering van de tuinen. We wilden ook goede oplossingen aanreiken en de ervaring van liefhebbers en deskundigen meedelen aan de leden. Het werd een enorme start, met een snel aangroeiend ledenaantal. In september van 1941 waren er al 250 leden.''

Dokter Monbaliu was als voorzitter de bezieler en een levend voorbeeld. Paul Benoit vertelt dat de dokter 's morgens om 5 uur in zijn tuin werkte en dan om 7 uur startte met zijn raadplegingen: ,,Tot op z'n 88ste spitte hij zelf zijn tuin. Hij was een kenner van de beste fruit- en groentesoorten en zei aan zijn patiënten dat de tuin gezond is en ontspannend werkt.''

De werking was steeds op de praktijk gericht. Met de kermisdagen organiseerde men vele decennia lang een tentoonstelling met de mooiste groenten en het fruit dat de perfectie benaderde. Benoit: ,,Wij startten al in het stichtingsjaar met dat initiatief. Na de oorlogsjaren groeide het aantal leden aan tot boven de achthonderd. Voor de vergaderingen was ons lokaal te klein en de mensen luisterden op straat via luidsprekers mee naar de uiteenzettingen.''

De diamanten vereniging evolueerde door de jaren heen mee met haar tijd. Er kwamen nieuwe onderwerpen en aangepaste initiatieven. Benoit: ,,Er zijn echter steeds minder mensen die een eigen groentetuin hebben. Ik vind dat jammer want het plezier dat daarin te beleven valt, is zeer groot. Wat is er gemakkelijker dan in de voormiddag naar de eigen tuin te kunnen stappen en te kiezen welke groenten men levendevers op tafel wil? Met de goede raad van onze vereniging, het maandblad over de volkstuin en veel advies van andere liefhebbers moet dat voor iedereen lukken. Om dan nog niet te spreken over de mogelijkheden met allerhande fruit.'' (MVD)