Getrouwd zijn met een man die al twintig jaar burgemeester is van een middelgrote stad, het kan niet eenvoudig zijn. Maar Roos Lagae (62) is tevreden met haar leven in de schaduw van een man die niet kan stilzitten. ,,Zevendertig jaar zijn we getrouwd. Nog nooit heeft hij gesnakt naar mij. Omgekeerd wel. Daniël is een zachte, emotionele man. Als burgemeester is hij rechtlijnig. Hij kan iedereen in de ogen kijken.''

,,Toen we trouwden, had hij nog geen politiek mandaat. Hij werkte nog bij de CM. Later, toen hij deelnam aan de verkiezingen en duizenden voorkeurstemmen behaalde, stond hij voor de verscheurende keuze tussen de CM en de politiek. Bij de CM stond hem ook een grote toekomst te wachten.''

,,Ik heb hem niet beïnvloed in die keuze. Ik heb dat nooit gedaan. Jij moet doen wat je zelf wil, heb ik hem altijd gezegd. De eerste keer dat hij schepen kon worden, weigerde hij. Maar toen hij meer dan zevenduizend stemmen haalde, kon hij niet meer weigeren.''


Alleen
Herinnert Roos zich nog de eerste eedaflegging van haar man bij de gouverneur? ,,Waarschijnlijk ben ik daar bij geweest'', zegt ze. ,,Ik ben bijna elke keer mee geweest. Ik zag daar toen geen andere vrouwen. Dat begrijp ik niet. Op zo'n evenement moet je er toch bij zijn?''

Ze zat de voorbije jaren ontzettend veel alleen thuis. Maar ze heeft het zich nooit beklaagd, zegt Roos. ,,Ik wil er zijn als hij thuis komt. Hij wil me dan niet meer lastigvallen met zijn verhalen over politiek, maar ik zie het als hij gestresseerd is. Over dossiers piekert hij niet. Als het over mensen gaat, ligt hij wel in zijn bed te woelen.'t Is een zachte, emotionele man. We zijn 37 jaar getrouwd en nog nooit heeft hij naar mij gesnakt. Omgekeerd wel.''

Een zachte man, maar ook een goede burgemeester? ,,Ja, hij heeft veel gezag, is rechtlijnig en kan iedereen in de ogen kijken. Hij heeft zich nooit laten omkopen. We zijn niet rijk geworden door de politiek, hé. Recent hebben ze de wedden van de burgemeesters verhoogd, maar weet je dat er voor die maatregel 17 mensen waren op het stadhuis die meer verdienden dan de burgemeester?''

,,Daniël heeft maar één doel: hij wil mensen helpen. En daar zit dan ook zijn zwakke punt. Hij kan niet weigeren. Het is een microbe.''


Wissel
Over de aangekondigde burgemeesterwissel tussen Daniël Denys en Luc Martens, nog deze legislatuur, is Roos niet te spreken.

,,Ik sta daar niet achter. Daniël is nog vitaler dan vroeger. Men moet niet alleen naar de leeftijd van iemand kijken, maar ook naar de manier waarop hij functioneert. Daniël moet zelf beslissen wanneer hij weg gaat.''

Verlangt ze er dan niet naar dat haar man eindelijk wat meer thuis kan zijn? ,,Daniël kan niet stilzitten. Het zou een drama zijn. Hij zou ziek en ongelukkig zijn en zeker iets anders zoeken.''

Daniël Denys, net terug van het wekelijkse schepencollege, is er ondertussen komen bijzitten. Hij moet na twintig jaar al ongeveer duizend schepencolleges achter de rug hebben.

,,Ik wil niet gedwongen worden om plaats te maken voor een ander. Als ik voel dat ik de fakkel moet overdragen, zal ik dat doen. Daarna zal ik mijn weg wel vinden. Zoals Roos zegt, ik zoek dan wel iets anders.''


Pompier
Een evaluatie van zijn beleid en realisaties, wil Denys niet uitdrukken in termen van infrastructuur. ,,Het gaat over de mate waarin je mensen helpt die echt in de miserie zitten. Mijn grote opdracht is pompier spelen. Brandjes blussen waar nodig. Op het stadhuis bijvoorbeeld is het nodig een keihard personeelsbeleid te voeren.''

Zijn beste adviseur de jongste twintig jaar was zijn vrouw, zegt Denys. ,,Althans om mij te kalmeren'', relativeert hij. ,,Voor mijn beleid heb ik een pool van een tiental mensen die ik vaak om advies vraag. Daar zitten zowel politici, als werkgevers, een bankier, een werkloze, een ambtenaar bij. Ooit heb ik eraan gedacht die mensen op geregelde tijdstippen samen te brengen, maar dat heb ik niet gedaan en daar ben ik nu blij om. Het zou een nieuw soort schepencollege geweest zijn, hé?''

Voor zijn collega's-politici heeft Denys nog een boodschap. ,,Of je nu burgemeester bent of eerste minister: blijf mens en doe maar gewoon. Je leert dat niet uit de boeken, je moet onder de mensen zijn.''