Toen Julien De Waele destijds zijn eigen restaurant opstartte in de Brielstraat aan het Donkmeer, trokken Pros Van De Weghe (52) en Hugo Bruggeman (48) mee als kelner. Dertig jaar later bedienen ze nog altijd de klanten van restaurant De Waele. Zoveel jaren bij dezelfde werkgever in de horecasector is wel uitzonderlijk. In elk geval gaan beiden nog elke dag met de glimlach aan de slag.

Julien De Waele was ruim dertig jaar geleden restauranthouder in de Elvira . Tijdens zijn vrije tijd beoefende hij de jachtsport. ,,Zijn jachtgebied in Kalken was recht tegenover ons huis en op een dag vroeg hij mij of ik geen handje in het restaurant kon helpen. Om op te dienen'', vertelt Pros Van De Weghe. ,,Hij werkte toen met studenten die hun examen moesten afleggen en zo ben ik eigenlijk in het beroep van kelner gestapt. Ik kon gelukkig rekenen op ervaren collega's die me in het vak goed hebben ingeleid."

Toen restauranthouder De Waele nog nood had aan kelners, sprak Pros zijn vriend Hugo Bruggeman aan. ,,Ik reed toen in Kalken rond met de krantjes van de Ronde Van Frankrijk . Omdat Pros het vroeg, heb ik die krantenronde aan mijn broer Guido overgelaten en ben ik maar begonnen als barman in restaurant Elvira'', herinnert Hugo zich. ,,Later zijn we dan, samen met de baas die vijfhonderd meter verder een eigen zaak begon als restaurant De Waele, mee verhuisd.''

Dertig jaar als kelner in dezelfde zaak is niet vanzelfsprekend. ,,Dit hangt veel van de personen zelf af'', beamen beiden. ,,Wij hebben altijd goed met onze werkgever kunnen opschieten en wij werden ook altijd correct behandeld. Aan het Donkmeer zijn wij de eersten die de vijfdagenweek hebben ingevoerd. We hebben in onze loopbaan ook maar twee verschillende koks gekend. Belangrijk is ook dat de huidige beheerders, Marie-Christine en Sabiene De Waele, naast ons in de zaak staan. Zoiets bevordert uiteraard het vertrouwen.''

,,In de horecasector is de voorbije dertig jaar ook veel veranderd. In de beginjaren was het in de zomermaanden tot ongeveer 15 augustus hard werken. Nu zijn we tijdens het hele jaar druk in de weer. De mensen zijn ook veel mondiger geworden'', ervaart Hugo. ,,Als we vroeger een slokje wijn serveerden om te proeven, wisten sommigen niet eens wat ze moesten doen. Mochten we dit nu toevallig vergeten, krijgen we meteen een opmerking.''


Anekdoten
Hugo en Pros maakten in hun carrière een pak onvergetelijke momenten mee. ,,Al moeten sommige voorvalletjes niet aan de grote klok gehangen worden'', meent Pros. ,,Onlangs bestelde een koppel een fles champagne. Toen ik de fles wilde openen, vloog de fles geopend uit mijn handen. Hoe het mogelijk was, weet ik nog altijd niet. Maar het koppel zat in elk geval goed onder de champagne. Gelukkig konden die mensen er nog mee lachen.''

,,Of die mensen die de boter voor kaas namen'', haakt Hugo in. ,,Het was in de tijd toen de boter in kleine potjes werd opgediend. Een tafel bestelde een kaasplank en we zetten, zoals gewoonlijk, eerst wat brood en boter in kleine potjes op de tafel. Toen Pros een tijdje later met de kaasplank kwam, zeiden die klanten 'maar ze hebben hier al geweest met de kaas'. Ze dachten dat de potjes met boter de kaas was en hadden alles al opgegeten.''