,,Het zijn vooral de kleine lettertjes in de wetten die we niet over het hoofd mogen zien'', vertelt Barbara Maes van de stedelijke integratiedienst in Mechelen. ,,We willen een tolkenpool uitbouwen met vrijwilligers, maar dat is niet zo evident. Vaak zijn het zelf vluchtelingen of mensen die van OCMW-geld leven. Om hen toch minstens hun onkosten te vergoeden, moeten we heel erg uitkijken zodat die mensen hun uitkering niet verliezen.''

Bijna een jaar geleden, op 10 juli 2001 om precies te zijn, heeft de gemeenteraad de start van een gecentraliseerde tolkendienst goedgekeurd. Gisteravond is de effectieve werking uiteindelijk ook door de gemeenteraad gestemd. ,,Vanaf volgende week kunnen we starten met de uitvoering. In de eerste fase hebben we, naar Gents voorbeeld, gezocht naar een goede functionering. In die experimentele fase hebben we vooral gewerkt met de vluchtelingendienst en het steunpunt onderwijs'', weet Barbara Maes.


Tijd
,,Uiteindelijk hebben we gemerkt dat tijd heel vaak een probleem is. Als iemand naar die dienst komt, kunnen wij niet onmiddellijk een tolk ter plekke sturen. Dat is ook niet de bedoeling. De bedienden op die dienst maken enkele dagen later een nieuwe afspraak met de persoon en vragen aan ons om dan ook een tolk ter plaatse te sturen. De mensen zelf kunnen niet naar ons komen en om een tolk vragen, dat kunnen alleen organisaties en diensten. Zo kunnen we de verantwoordelijkheid een beetje delen, heel vaak opereren vrienden, kennissen of familie als tolk. Het zou onbetaalbaar als wij ook die mensen hun plaats moeten innemen.''

,,Het zijn heel vaak scholen, ziekenhuizen en onthaalbureau's die tolken nodig hebben. Bijvoorbeeld bij een oudercontact blijven nog te vaak een aantal ouders onbereikbaar omdat ze de taal niet spreken. Al blijven wij ervoor pleiten dat de mensen hier de taal leren. We willen die tolkenpool enkel zien als een tijdelijke oplossing. Na verloop van tijd moeten de mensen hun eigen boontjes kunnen dopppen.''

,,Op de gemeenteraad is gisteren het statuut van de tolken in een geregeld kader gegoten. We willen die mensen toch iets geven, zonder hen daardoor in de problemen te brengen. Als door het werk dat ze bij ons doen, zij hun uitkering verliezen, krijgen we sociale drama's en dat moeten we uitsluiten.'' (BLW)