LEO GUNS zit op 1 januari precies 25 jaar in het zadel als burgemeester in Affligem. In het Pajottenland is hij vandaag na de Pepingenaar Paul Claes de langstregerende burgervader. In Affligem heet het dat je voor of tegen Guns bent, een middenweg bestaat niet. Waar of niet, feit is dat de balans al een kwarteeuw in zijn voordeel helt.

  • Hoe belandde een Aalstenaar in de Affligemse politiek?
  • ,,Door te trouwen en hier in Hekelgem te komen wonen. De vader van Fernande, Remi De Schrijver, was schoolhoofd en dirigent van de harmonie de Smeerders. Die hadden het toen met burgemeester Fons 't Kint voor het zeggen in het gemeentebestuur. Fons had ons geholpen met onze verkaveling en toen hij mij in 1970 kwam vragen om op de lijst te staan vond ik dat een wederdienst waardig. Achteraf besefte ik wel dat hij voor die verkaveling eigenlijk niets hoefde te toen. Ik zou die langs de gewone administratieve weg ook gekregen hebben. Maar ik was daar toen nog heel naïef in.''

  • Hoe is de liberale opstap er gekomen?
  • ,,Weer door een stom toeval eigenlijk. Opnieuw had dat met een verkaveling te maken. Door een wetsvoorstel van minister De Saeger dreigden Fernande en ik een andere verkaveling, die we als ons appeltje voor de dorst beschouwden, te verliezen. De liberalen zaten toen in de oppositie en zij waren tegen. Ik trok dus naar de oppositie, met name naar Louis D'Haeseleer, net als ik een Aalstenaar. We zijn vrienden geworden en ik engageerde me om in mijn gemeente de partijstructuren en het dienstbetoon mee uit te bouwen. Dat wetsvoorstel over die verkavelingen is nadien vanzelf een stille dood gestorven, maar ondertussen was ik wel vertrokken.''

    ,,D'Haeseleer was mijn grote voorbeeld. Hij heeft mij veel geleerd. Hij had wel iets dictatoriaal, maar hij was ook een man met grote organisatorische talenten. Voeg daar het verstand van een Annemie Neyts en de beminnelijkheid van een Francis Vermeiren aan toe, en je hebt mijn beeld van een ideale politicus.''

  • Bij de fusie in 1976 was je meteen al de grote man.
  • ,,Ik trok een kartellijst van VU en liberalen, vooral omdat er niemand anders echt stond te springen voor kopman. Ik had er wel voor gezorgd dat de oude liberale verdeeldheid in Essene werd opgelost. We hadden daar slechts kans op slagen als ook Verdoodt meedeed. Hij was de sterke man. Die overwinning, elf tegen negen voor de CVP -- de laatste zetel ging nog naar de Smeerders -- was de grote verrassing. De CVP was toen wat te zegezeker geweest.''

  • Later is toch ook de 'hulp' van Jacques De Bacquer niet onbelangrijk geweest?
  • ,,Met De Bacquer heb ik altijd prima samengewerkt. Het klopt dat hij Alex (Cornand) heeft overgehaald, als je dat bedoelt. Maar met de overkomst van Yvan 't Kint had hij bij mijn weten niets te maken. Die kwam op een gegeven moment bij ons zitten. Het is mij nooit duidelijk geweest waarom Yvan toen de CVP de rug toekeerde. Maar bij ons was hij natuurlijk welkom.''

  • Wat vind je je grootste verdienste in die 25 jaar?
  • ,,Vooral dat ik goede ploegen kon maken, altijd de juiste mensen vond. Er zijn er nogal wat die ik gehaald heb. Armand De Geyseleer bijvoorbeeld, die was mij getipt door Louis Warin. Uit zichzelf zou Armand nooit in de politiek gestapt zijn. Ik riep hem bij mij en zei op de man af dat hij op onze lijst moest staan. Hij viel eerst van zijn stoel, heeft één minuut nagedacht en dan ja gezegd. Dat vond ik heel chique van hem.''

    ,,Ook dingen als Carpe Diem en de vrouwenbeweging heb ik helpen uitdenken. Met Boplaco heb ik eind 1977 de gemeente voor amper 25 miljoen een pasklaar gemeentehuis bezorgd. Daar hebben we toen heel snel moeten voor handelen.''

  • Wat is je grootste ontgoocheling in die 25 jaar?
  • ,,Het mislukken van het KMO-dossier in de periode 1982-88. Politiek was dat voor mij een nederlaag, maar ik blijf erbij dat een niet-vervuilende KMO-zone Affligem veel voorspoed had kunnen brengen.''

  • Wie vond je in die kwarteeuw je waardigste politieke tegenstander?
  • ,,Zonder twijfel Leo De Rijck. Een grote meneer, altijd ernstig en objectief, nooit gemeen. Sommige tegenstanders durfde ik zonder schroom hard aanpakken, maar hem heb ik altijd gespaard. Een lieve man, echt waar. Hij was ook de enige die op vlak van stemmen in mijn buurt kwam. Mijn persoonlijk plafond ligt rond de 2.000, maar De Rijck was toch ook goed voor 1.500 stemmen.''

  • Hoe lang gaat Leo Guns nog door?
  • ,,Ik zal me in 2006 niet meer opdringen, dat weet ik zeker. Maar als de partij vindt dat ze mij nodig heeft, dan wil ik dat overwegen. Ik weet niet hoe mijn gezondheid binnen vijf jaar zal zijn. Ik tennis nog altijd graag, wandel veel en let goed op mijn gezondheid.''