De sporen van de rellen in Borgerhout waren nog duidelijk zichtbaar. Hier en daar een gesneuvelde etalage, glasscherven op de straat en weinig volk voor een doordeweekse dag. Aan het huis van de vermoorde Mohammed Achrak staat net als de dag voordien veel volk. Zowel Marokkanen als Belgen komen bloemen leggen. Op de Turnhoutsebaan wordt de schade opgemeten. Maar de spanning in de buurt blijft hangen

Bij café De Pauw op de Turnhoutsebaan heerst er net als op de meeste plaatsen in Borgerhout verslagenheid. De ruiten van het café zijn aan diggelen en houten planken houden de koude buiten. De cafébaas is er niet. Hij werd gisteren door relschoppers in elkaar geslagen. ,,We hadden net gesloten toen er op de deur werd gebonsd'', zegt zijn echtgenote Linda Dierckx. ,,We hebben de politie nog gebeld, maar voor die hier was, zaten de relschoppers al binnen. Mijn man werd buiten gesleurd en zes jonge kerels begonnen hem in elkaar te slaan. Hij verloor het bewustzijn. Ik heb hem terug naar binnen getrokken. Later is hij dan naar het ziekenhuis gebracht. Gisteren mocht hij terug naar huis''. Linda weet niet wat er juist gebeurde:,,Het ging allemaal zo snel en ik had enkel oog voor mijn man''. ,,Ik heb nooit problemen gehad met vreemdelingen, maar dit gaat toch wel te ver'', klinkt het verbitterd. Ook bij café De Sportvriend en een telefoonwinkel een beetje verderop ligt de etalage aan diggelen.

Terzelfder tijd komen aan het ouderlijke huis van de vermoorde Mohammed Achrak zowel Belgen als allochtonen een kijkje nemen. Inneke Veerman komt met haar fiets bloemen aan de inkom leggen. ,,Ik hoorde gisteren op de radio wat er was gebeurd. Na zo'n moord waren rellen wel ergens te verwachten. Maar de oproep tot kalmte van de vader vond ik zo'n mooi gebaar. Moest het iemand van mijn familie zijn, zou ik zelf woest zijn. Met die bloemen wil ik benadrukken dat er nog mensen zijn, die niet racistisch zijn. En dat zijn er nog veel'', vertelt Inneke geëmotioneerd.


Afscheid
Aan het huis in de Schapenstraat is het een onophoudelijk aan-en afkomen van familieleden en vrienden. In de namiddag schuren mensen nog bloedvlekken van het drama van het voetpad. Mohammed Chakar, voorzitter van de Federatie van Marokkaanse Verenigingen komt zijn medeleven aan de familie betuigen. ,,Dit is een tragisch en emotioneel moment'', zegt hij. ,,Een stad als Antwerpen kan niet langer zoveel negatieve reacties verdragen. Jongeren beginnen zich bedreigd te voelen en dat is gevaarlijk'', vertelt Chakar. Toch vindt hij dat de rellen niet nodig waren. ,,Met geweld krijgen we de arme jongen niet terug'', zegt hij. Ook burgemeester Leona Detiège (SP.A) en schepenen Dirk Grootjans en Chantal Pauwels brachten een bezoek aan de familie. Ondanks de ingetogen sfeer aan het huis, is de sfeer in Borgerhout gespannen. Her en der in het district speelden jongeren kat en muis spelletjes met de politie. Het zal nog wel even duren voor de wonde is geheeld. Of zoals een jonge Marokkaan het stelt:,,De toestand van een stabiele spanning is even kwijt.'' (LVBa)