In Sint-Katrien, Sente zeg maar, zijn de cafés in tegenstelling tot vroeger op één hand te tellen. De Sentenaars maar ook de buren vinden echter blindelings de weg ernaartoe. De volkswijsheid in gedachten dat ,,de belangrijkste verhalen vallen tussen pot en pint'', strijk ik een avond neer in De Steenbakkerij en in de schaduw van de ,,zomertent'' komen de tongen los.

Franky Buyck en zijn echtgenote Lena Soetaert baten caféDe Steenbakkerij uit. ,,We vormen de derde generatie. Grootvader Julien Buyck startte hier in 1919 een fietsenmakerij met café. Hierachter was toen een steenbakkerij dus de naam was rap gekozen. Mijn vader Pierre zag met de komst van de auto's meer in een garage, en sinds 1986 nam ik die handel van hem over. Het café was toen al enige tijd gesloten, maar in 1993 beslisten we die te heropenen.''

Echtgenote Lena Soetaert: ,,Ik droomde mezelf al enige tijd als cafébazin, maar mijn schoonmoeder, die ook jaren in de zaak stond, weerhield me ervan. Toch ben ik blij dat we de stap zetten, want ik jeun me hier echt. In de zomer zetten we een tent op achter het huis en verhuist het café naar ginder.''

Beiden zijn rasechte Sentenaars, en trots op hun afkomst. ,,Wist je dat op Sente vroeger een hele bekende bogenmakerij was? Bij de gebroeders D'Hondt kwamen boogschieters uit het buitenland hun waar aanschaffen. Ik ben zelf lid van de plaatselijke schuttersgilde Sint-Sebastiaan. Niemand verwacht het op een kleine parochie, maar er valt heel wat te beleven. In september organiseren we de koers Grote Prijs café Steenbakkerij.''

Klant Marc Bourgois deelt die mening. ,,Als je in Kortrijk of Kuurne verkondigt dat je in Sente woont, dan maken ze soms een teken van 'ah ja, ginderachter', alsof we een soort achterbuurt uitmaken. Daarom vind ik de aanvraag én de overwinning van Dorp op Stap een hart onder de riem. Kunnen we eindelijk eens als dorp naar buiten komen. Of ik meega naar Brussel? Bwa, ik niet, mijn vrouw waarschijnlijk wel.''

Hij vervolgt: ,,Mijn grootvader Achiel Bourgois was hier pionier in het aan de man brengen van uw krant, hij fietste de hele buurt af met abonnementen. Daarnaast hielden hij en mijn grootmoeder café De Groote Pinte open.''

En zo zitten er nog meer in de tent. José Stragier woont in een huis waar vroeger café In den Haan was. ,,Ik ben geen cafébaas maar gevechtspiloot op rust'', komt hij verrassend uit de hoek. ,,In mijn jonge jaren trok ik naar Amerika voor een opleiding bij het Amerikaanse leger, als enige in de streek. Ik zat zowat overal, ook in de Golfoorlog. Tot voor kort ging ik nog elk jaar op training in Florennes, maar nu ben ik wegens gezondheidsredenen officieel op rust gesteld, en Sente is mijn thuis.''(KBK)