Intussen heb ik al mijn eerste interventie achter de rug. Een brand na een blikseminslag. Zenuwen natuurlijk, pure adrenaline.'' Aan het woord is Magda Didier uit Wannegem-Lede. Alleenstaande moeder met drie kinderen, vijftig jaar, verpleegster in het UZ-Gent en de eerste echte brandweervrouw in het korps van Kruishoutem.

De Kruishoutemse brandweercommandant Hans De Jonghe had op 1 januari meer dan een reden om een brede lach om de mondhoeken te toveren. Niet alleen nam hij toen de fakkel over van zijn schoonvader Jozef Laconte, zijn korps werd ook nog eens met negen spuitgasten versterkt. Onder hen Magda Didier. ,,Wij konden eerder wel al een beroep doen op architecte Katrien De Vos inzake brandpreventie en brandveiligheid. Maar in tegenstelling tot Magda Didier, maakt zij geen deel uit van de interventeploegen'', vertelt Hans De Jonghe.

  • Als vrouw op 50-jarige leeftijd naar de brandweer stappen? Geef toe dat dit niet evident is.
  • Magda Didier: ,,Zeker niet en het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ik tijdens mijn opleiding nogal wat vooroordelen heb moeten wegwerken. Niet alleen collega's, maar ook lesgevers stelden zich sceptisch en argwanend op. Anderen vonden het dan weer aangenaam om ook eens een vrouw te mogen verwelkomen.''

  • Waarom wou u per se brandweervrouw worden?
  • ,,De drang om mensen te helpen, kun je niet verstoppen. Niet voor niets studeerde ik immers verpleegkunde. Een tijd terug ging ik als hondenliefhebster in Hasselt naar oefeningen met reddingshonden kijken. Ik heb twee dobermannen en een Magyaar Viszla en als hobby doe ik aan competitie cani-cross, lopen met honden. Maar ik wou ook een van mijn honden opleiden als reddingshond. Dat bleek echter nergens te kunnen omdat ik geen lid was van een brandweerkorps. Daarom klopte ik aan bij het vrijwillige korps van Kruishoutem.''


    Conditie
  • Vielen de fysieke testen tijdens de opleiding mee?
  • ,,Ik heb er wellicht veel verrast. Omdat ik aan cani-cross doe, beschik ik nog altijd over een behoorlijke conditie. Tijdens de opleiding kregen we verschillende fysieke proeven zoals blussen, op trappen lopen, met perslucht en geblinddoekt in een kelder stappen. Ik was meteen voor alle proeven geslaagd. Wellicht omdat ik mijn mannetje sta, word ik in het korps goed aanvaard. Sommige collega's waren voor mij ook geen onbekenden. Destijds heb ik mijn job als verpleegster een tijdlang onderbroken om mij volledig aan de opvoeding van mijn kinderen te wijden. Tijdens die periode was ik lid van de Kruishoutemse ambulancedienst.''

  • Intussen hebt u de vuurdoop achter de rug?
  • ,,Ik moest al uitrukken voor een brand na een blikseminslag en voor een schuurbrand. Ik hou wel van actie. Uiteindelijk blijft het mijn ambitie om bij de hondenbrigade van de brandweer te geraken. Momenteel volg ik met mijn Magyaar Viszla, een hondenras met karaktertrekken van een bloedhond en een Engelse jachthond, de nodige opleiding.''

  • Maar de collega's hadden ongetwijfeld ook voor uzelf een leuke doop klaar?
  • ,,Dat waren ze alvast van plan. Alleen, ik was hen allemaal iets te vlug af.''

    U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

    Lees gratis ›

    Geen betaalgegevens nodig