Ruim één maand nadat we het verhaal brachten van de 108-jarige Armeense Kharkash Avdoyan, is er goed nieuws voor haar. De politiek vluchteling is toegewezen aan de stad Kortrijk en mag om humanitaire redenen in België blijven. Haar kleinzoon Arsen Aramedov (28) kan voorlopig bij haar inwonen. ,,Ik ben dolgelukkig'', zegt Kharkash.

door Kris VANHEE

In onze krant van 5 september smeekte Kharkash Avdoyan -- in februari wordt ze 109 -- om een eigen woongelegenheid en vroeg ze dat haar kleinzoon bij haar kon blijven, minstens zolang ze leefde. Haar doorgangsverblijf in de Stationsstraat in Kortrijk was een povere kamer zonder was- en eetgelegenheid, trappen op en af. Om te eten moesten ze elders. Voor een grootmoe met pijnlijke knieën was dit een beproeving. Avdoyan vroeg om wat meer privé-leven. Daar is nu op ingegaan.

In Bissegem vonden kleinzoon en oma een studio, mét voor elk een aparte kamer. Avdoyan, intussen toegewezen aan Kortrijk, vertelt: ,,Ik ben al mijn hele leven voortvluchtig. Ik kan de burgemeester hier enkel bedanken, ik wil zijn voeten kussen. Ik voel me overal goed, als mijn kleinzoon maar gelukkig is. Van mijn twee dochters heb ik al jaren niets meer gehoord. Naast Arsen heb ik wellicht niemand meer.''


Gerust sterven
Avdoyan is een fugitive . Geboren in Turkije moest ze dat land ontvluchten op 23-jarige leeftijd. Haar ouders en haar zoon werden gedood. Ze trok naar Armenië, waar ze al die tijd buitenlander bleef en de nodige moeilijkheden ondervond. Haar kleinzoon woonde bij haar nadat zijn moeder gestorven was en zijn vader geen teken van leven meer geeft. Wellicht is hij vermoord.

Samen met oma vluchtte Arsen tegen betaling naar het Westen, lieten ze hun kleine huisje achter. In België zou een ander en nieuw leven wenken. Vooral voor de 28-jarige Arsen wou grootmoeder dat nieuwe leven. Eens dat in orde, kon ze hier gerust sterven, zei ze.

Het OCMW van Kortrijk hielp mee uitkijken naar een humanitair onderkomen. Het dossier van haar kleinzoon is ondertussen naar de Raad van State. Zolang hij geen criminele daden pleegt, zal de overheid Arsen gerustlaten.


Nederlands leren
Aramedov: ,,In november ga ik Nederlands leren. Ik wil hier blijven en werken, een gezin stichten. Ginds is er niets of niemand meer voor mij. Er zijn hier enkele families waar we eens naartoe kunnen. En we kunnen nu zelf mensen ontvangen. Maar wat als oma sterft? Ik wil er niet aan denken. Ze wou door het venster springen als ik gerepatrieerd werd. Nu weet ze dat ik kan blijven zolang ze leeft. Bedenkingen bij haar leeftijd? Vroeger werden er geen geboorteaktes uitgereikt. Meer dan haar paspoort als bewijs hebben we niet.''