Sinds dinsdagmorgen is Gasparine Piryns uit de Toekomststraat in hongerstaking. Aanleiding is de overplaatsing van haar zoon Danny Dhondt van de gevangenis in Dendermonde naar de Brugse penitentiaire instelling. ,,Mijn zoon wordt slechter behandeld dan een zware moordenaar. Na jarenlange procedures is een hongerstaking mijn enige middel om te vechten tegen zoveel onrecht'', zegt de 62-jarige vrouw.

,,Onze zoon Danny (36) kreeg in 1994 acht jaar gevangenisstraf voor het bezit van 199 kleine cannabisplantjes, 49 gram harddrugs en 200 gram softdrugs. Nu spreken de rechters veel kleinere straffen uit, vaak voor dealers die betrapt worden met duizenden kilo's drugs'', kaart Gasparine aan. Ze klinkt als moeder zeer ontdaan. ,,De behandeling van Danny en wijzelf heeft alles te maken met het feit dat we vier BOB-ers hebben verklikt. Die hadden in september 1991 in Danny's serre drie grote cannabisplanten aangetroffen. In ruil voor een tip mochten de planten blijven staan. In mei 1992 werd ik samen met mijn man en onze zoon opgepakt omwille van 199 kleine cannabisplantjes in de serre en de geringe hoeveelheid drugs die Danny in zijn bezit had. We hebben toen bij de onderzoeksrechter verwezen naar het gedoog van de vier BOB-agenten. Zij zijn later voor de raadkamer moeten verschijnen. Die zaak blijft ons en vooral Danny blijkbaar zuur opbreken.''

De vrouw ziet de feiten van haar zoon onder ogen. ,,Danny is nooit een heilige geweest, maar wordt nu toch wel héél zwaar gestraft. Sinds juli 2000 mocht hij maandelijks twee dagen en één overnachting met penitentiair verlof komen. Begin juni van dit jaar kwam Danny naar huis en is hij gedurende een maand gebleven. Hij kon het niet meer aan en moest er even tussenuit. Toen hij zich op 2 juli opnieuw aanmeldde in de gevangenis van Dendermonde, werd hij voor één maand in een strikt regime geplaatst, zonder wandelingen dus. Hij belt dagelijks naar huis en wij bezoeken hem driemaal per week, het maximum dat is toegelaten.''


Werk in schoonmaakploeg
Nu Danny Dhondt is overgebracht naar de gevangenis van Brugge is zijn moeder helemaal ten einde raad. ,,Danny belde me met deze verschrikkelijke boodschap. Nadat hij al heel lang gevraagd had om in de gevangenis te mogen werken, kreeg hij twee weken geleden een plaats in de schoonmaakploeg. Nu wordt hij plots en zonder aanleiding overplaatst naar Brugge. Daar verbleef hij vijf jaar geleden al een tijdje, maar hij aardde daar helemaal niet. Noch de sociale dienst noch de cipiers en zijn medegevangenen begrijpen ook maar iets van de zaak. ,,Instructies vanuit Brussel'', klinkt het officieel. Ik heb alles over voor mijn zoon, maar hier ga ik aan kapot. Deze hongerstaking is een wanhoopspoging. Danny verklaarde dat hij mijn voorbeeld zal volgen'', zegt Gasparine Piryns.