Op acht dagen tijd evenveel klimmen als de renners tijdens drie weken Ronde van Frankrijk . Acht opeenvolgende bergritten, dwars door de Duitse, Oostenrijkse en Italiaanse Alpen. ,,Het ultieme voor de mountainbikers.'' De naam: Transalp Challenge 2001 . Ronsenaar Gert Peleman neemt er vanaf zaterdag aan deel. Voor de eerste en tegelijk voor de laatste keer. ,,Want de Transalp, die rij je maar één keer in je leven.''

Gert Peleman uit de Saint-Sauveurstraat in Ronse is nog maar aan zijn tweede jaar mountainbike toe. Sinds verleden jaar treedt hij ook in competitie aan. Van zaterdag 21 juli tot zaterdag 28 juli neemt hij voor het eerst deel aan de Transalp Challenge.

Waarom nu al de Transalp?

Gert : ,,Ik wou eens iets nieuws uitproberen. De Transalp Challenge is de meest bekende mountainbike-wedstrijd, de zwaarste van Europa en misschien zelfs van de wereld. Elke dag moet er 3000 meter geklommen worden, in totaal 21 kilometer. Dat is evenveel als de renners doen in de Ronde van Frankrijk . De afstand bedraagt 745 kilometer.''

Kan je de Transalp vergelijken met een gewone rittenkoers?

,,Net als in de Ronde van Frankrijk bijvoorbeeld wordt er elke dag een klassement opgemaakt. Maar de Transalp wordt gereden per twee. Ikzelf neem deel met Koen Hulsman, een Limburger die in Ronse werkt. In totaal nemen 350 koppels deel. Daar zijn ook professionelen bij uit de VS, Australië of Canada. Nog een verschil met een gewone rittenwedstrijd is dat wij niet over de gewone wegen rijden, maar langs bergpadjes. Op een bepaald ogenblik moeten we zelfs met de fiets een gletsjer over.''


Veiligheid
Kan je dat nog veilig noemen?

,,De organisatoren laten niets aan het toeval over. Veiligheid is ook de reden waarom we per twee moeten fietsen. Koen en ik moeten altijd samenblijven. Bovendien rijden er voortdurend motoren over het parcours. Die kunnen direct ingrijpen als er iets gebeurt. We hebben ook winterkledij mee, zodat we eventueel een nacht in de bergen kunnen overleven en kleine zendertjes, waarmee reddingsploegen ons kunnen opsporen.''

Hoe hebben jullie zich op de wedstrijd voorbereid?

,,Door zeer veel te fietsen. Sinds begin november vorig jaar heb ik toch al 11.000 kilometer in de benen. We trainen vooral op afstand en klimmen. In de paasvakantie waren we nog in de Franse Ardêche en ook in de Vogezen namen we al aan een wedstrijd deel. Voorts waren we present in de Ronde van Vlaanderen , de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik . Ervaring met rittenkoersen deden we vorig jaar op met Dwars door België , een wedstrijd over negen dagen.''

Is deelnemen voor jullie belangrijker dan winnen?

,,Zeker en vast. Als het te gevaarlijk wordt, gaan we liever een stuk te voet, dan onnodige risico's te nemen. Er zitten afdalingen bij die je kan vergelijken met de Koppenberg, maar dan wel tien keer zo lang. Natuurlijk streven we een goed klassement na, maar het wordt bijzonder zwaar. Hopelijk valt het weer mee. Onze hoofdbekommernis is genieten van de bergen op een heel speciale manier.''