De tweede Red-actie van de redactie van het Hansbeekse blad Vlakaf, resulteerde in een onthulling van het Molensteenmonument.

Het begon allemaal in 1995 na een grote lezersenquête. Vlakaf vroeg zijn lezers of ze een goed idee hadden voor een volgende Red-actie. Jef Geirnaert herinnerde zich een terrein waar vroeger de molen van Van Der Plaetse stond en dat de waterput werd opgevuld met twee molenstenen. Hij vond het een mooi idee om ze op te graven en als monument aan de Molenstraat op te stellen.

De redactie van Vlakaf ging aan het werk. Na het zoeken van de eigenaars en het krijgen van hun toestemming, konden ze twee jaar later echt gaan zoeken. ,,Het was op een zondagmiddag en met aanwijzingen van Jef en een buur gingen we op zoek. Enkele uren later vonden we een eerste molensteen'', vertelt Koen Persyn.

,,Zo een ding weegt twee ton dus er kwam een kraan aan te pas om die er uit te halen. Daaronder zat er nog één en nog één. We haalden er acht uit en Raymond De Reu vond er nog een kleinere op een andere plaats. Bovendien haalden we ook een grafsteen boven van Bernardus Van Der Plaetse'', voegt hij er aan toe.


Mallemolen
Toen pas begon de hele ,,mallemolen'' van de administratie en aanvragen te draaien om het monument, naar een origineel ontwerp van Ivo Van Damme, op de hoek van de Reibroekstraat en de Molenstraat te plaatsen. Op 30 juni kon het monument worden geplaatst, net op tijd voor de inhuldiging op 1 juli. ,,De gemeente heeft de grafsteen van ons overgenomen en aan de achterkant van het kapelletje van O.L.V. Onbevlekte Ontvangenis geplaatst'', vertelt Frank Langeraert.

Drie stenen werden gebruikt voor het monument. ,,De andere stenen, en dat benadrukken we sterk, worden NIET verkocht. Naar het schijnt wordt daar veel geld voor geboden maar we doen het NIET. Hoewel de Red-actie nu is afgelopen, zouden we graag de andere stenen op goed uitgekozen plaatsen leggen en er een wandelroute rond maken. Het is een idee, nog niets is vastgelegd'', zegt Frank Langeraert. ,,Het monument zelf zal worden overgenomen door de gemeente zodat zij voor het onderhoud zal instaan'', voegt Nele Union er aan toe.


Ambitieus
De actie heeft lang geduurd maar was wel een beetje ambitieus. ,,We hadden nooit gedacht dat we er zo veel zouden vinden. We waren al blij met ééntje. We wisten echt niet of het ging lukken. Het heeft lang geduurd maar de actie deden we na onze dagelijkse bezigheden en ook Vlakaf moet elke twee maand verschijnen. Het was niet zo eenvoudig'', klinkt het in koor.

Het monumentn staat er statig en opvallend. Enkel het bordje met de naam en uitleg hangt wat achteraan. ,,Daar hebben we twee redenen voor. Ten eerste was daar het monument wat vlakker en was daar het bordje makkelijker te bevestigen maar de belangrijkste reden was de veiligheid. Zo kunnen de mensen het bordje gemakkelijk lezen zonder op de rijweg te moeten staan en daardoor worden gevaarlijke situaties vermeden'', legt Nele Union uit. (VLE)