,,Het spreekt vanzelf dat wij reders absoluut tegen een nieuwe vermindering van het visquotum gekant zijn. Je zou eens moeten nagaan hoeveel een schip nog mag vangen, in vergelijking met tien jaar terug. Dat is onvoorstelbaar. Maar helemaal gek is de manier waarop dat gebeurt,'' stelt Reder Norbert Hennaert.

,,Als wij nu een jaarquotum opgelegd krijgen, dan wordt daaruit een dagplafond per scheepsdag op zee afgeleid. Als we vissen op een bepaalde vissoort en dat dagplafond is bereikt, dan stoppen wij niet met vissen. Maar we vissen voort op een bepaalde soort, waarvan het dagplafond nog niet bereikt is. Vissen we nog van die eerste soort op, dan rollen we die over de transportband terug in zee. Maar al die teruggesmeten vis is dan wel dood. Vaak wordt op die manier een vierde van elke vangst teruggesmeten...''

,,Met zo'n dagplafond is het bijvoorbeeld ook onmogelijk om al na zes van de negen dagen met het bereikte quotum weer binnen te varen. Vermits de mensen die beslissen, niet weten waarover ze spreken, verkiest men dat een kwart van de gevangen vis dood wordt teruggegooid. Ooit hadden we eens een technisch defect aan boord, waardoor we twee dagen vroeger moesten binnenlopen. Omdat we toen op dat ogenblik te veel vis aan boord hadden, dan toegelaten volgens het aantal dagen op zee, werd alle vis in beslag genomen. 600.000 frank weg.''

,,De strop rond onze nek wordt weer eens aangehaald. En toch zit er veel jonge tong, want er zaten enkele weken terug enorm veel tongetjes in onze netten, van 3 tot 5 centimeter, veel meer dan vorige jaren.''