Aan de vooravond van de jeugdboekenweek heeft Luc van Tolhuyzen (54) een nieuwe pennenvrucht in de winkels liggen. Het maanoog is een historische jeugdroman die lezers vanaf 14 jaar meevoert naar het einde van de zestiende eeuw. Tegen de achtergrond van de strijd tussen katholieken en protestanten ontspint zich een verhaal waarin verliefdheid, moord en een melkwit oog een hoofdrol opeisen.

,,Dit nooit meer. Dat is zo'n beetje het gevoel dat overheerst wanneer je een boek met historische inslag klaar hebt'', zegt Luc van Tolhuyzen. ,,Hier komt verschrikkelijk veel research bij kijken. Aan de ene kant hou ik daar wel van maar aan de andere kant vreet het ook aan je. En dan heb ik het niet enkel over historische feiten maar ook over kleine details. In dit geval mocht ik mijn personages bij voorbeeld geen thee of koffie laten drinken. Die producten werden pas later in onze contreien geïntroduceerd. Daar moet je rekening mee houden tijdens het schrijfproces.''

van Tolhuyzen stuurde het manuscript van Het maanoog in voor de Prijs van Knokke-Heist voor het Beste Jeugdboek. ,,Ik pakte weliswaar naast de hoofdprijs maar een bepaalde passage uit het juryverslag stemde mij bijzonder tevreden. Er stond geschreven dat ik de geschiedenis van de godsdienstoorlogen in levendige dialogen had weergegeven. In dialogen en dus niet schoolmeesterachtig vanuit het standpunt van de alwetende auteur.''

Die gesprekken maken het de jeugdige lezer niet altijd gemakkelijk om te kunnen volgen. Enige voorkennis is hier geen overbodige luxe. ,,En zeggen dat ik hard heb moeten pleiten om het boek de aanduiding 14+ mee te geven, en niet 12+ zoals aanvankelijk gepland.''


Herekenswoude
De titel verwijst naar een bedelaar die, hoewel geen hoofdpersonage, bij sleutelpassages in het boek opduikt. Over één van zijn ogen zit een wit vlies, wat zijn aanblik allesbehalve appetijtelijk maakt. ,,Wanneer hoofdfiguur Hendrick Van Herlaer en zijn maatje Balthasar de nijdige vriesmaan gadeslaan, moet laatstgenoemde onwillekeurig aan de bedelaar uit hun thuisstad Antwerpen denken. Vandaar dus dat maanoog. Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat het een bestaand Nederlands woord was. Een maanoog blijkt een oogkwaal bij paarden te zijn.'' Dichterlijke vrijheid heet zoiets.

Ook de verborgen links naar zijn geboortedorp Herenthout mogen we onder deze noemer catalogeren. In de namen van de personages duiken verwijzingen op naar het kasteel van Herlaer en naar het gehucht Blokt. Maar ongetwijfeld de mooiste hint zit 'm in het schilderij van Quinten Metsijs dat zich in een kapel in Herekenswoude bevindt. ,,Dat is niet meer dan een spelletje'', geeft van Tolhuyzen toe. ,,De kapel van de Uilenberg, waaruit in 1974 een doek werd gestolen dat inderdaad werd toegeschreven aan Metsijs, was nog niet eens gebouwd in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Zoiets vind ik gewoon plezant voor mezelf. Maar je mag daar niet in overdrijven.''