,,Ons kind ging gezond en met een fantastische toekomst voor zich mee op schoolreis. Hij kwam terug als gehandicapte. En ... niemand acht zichzelf verantwoordelijk, dit terwijl wij in volle vertrouwen ons kind meegaven met het schoolpersoneel, dat -- naar hun zeggen -- het personeel van de sluizen vertrouwde. De school treft in elk geval schuld. Hoe kan je pedagogisch uitleggen dat je 24 kinderen meeneemt in een plaats waar een bord hangt dat ze er niet binnen mogen'', vraagt François' moeder Beatrice De Wagter zich af.

,,Kinderen blijven kinderen en die lopen niet altijd in de pas. Dus was het -- zelfs zonder de wind gerekend -- onverantwoord daar in te gaan voor iemand die respect en orde dicteert'', aldus Beatrice De Wagter.

,,We zijn vandaag bijna drie jaar verder. Onze zoon gaat nog steeds naar de Ecole Notre Dame des Champs, maar naar het secundair, want hij is nu 13 jaar oud. Maar hij blijft voor het leven getekend. In die drie jaar tijd hebben wij nooit iemand van de school gezien om ons bijstand te geven, psychologisch te steunen, om onze zoon te begeleiden, zelfs niet om het minste gebaar te geven. De Vlaamse Gemeenschap heeft evenmin enig teken van leven gegeven'', aldus nog Beatrice De Wagter.