Vorsers die binnen 2000 jaar historische opgravingen doen in de Kempen, zullen ongetwijfeld denken: ,,rare snuiters, die Kempenaars ten tijde van Albert II''. Aan de Beukenlaan in Grobbendonk werd gisteren een plastic koker in de grond gestopt met daarin onder meer het doodsbericht waarmee Paul Verhaert de deur van de het gemeentehuis achter zich dicht trekt.

Verhaert, nog even het hoofd van de technische dienst van de gemeente Grobbendonk, werkt zoals hij leeft. Dat wil zeggen dat er af en toe eens moet gelachen worden. De clausule in een lastenboek waardoor de aannemer die in Bouwel een weg herstelde voor de aanvang van het werk een lokaal volkslied moest aanheffen, maakte Verhaert onsterfelijk. Maar om ook fysiek aan de ambtenaar Paul Verhaert te herinneren -- hij gaat straks in de privé werken -- was een nieuwe stunt noodzakelijk.

,,Daarom verstopte ik in het lastenboek voor de heraanleg van de Beukenlaan de verplichting ondergronds een koker te plaatsen met documenten die aan mij herinneren. Na deze plechtigheid moet de aannemer een koffietafel organiseren die evenwel door de leidende ambtenaar -- dat ben ikzelf -- wordt betaald''. Verhaert beschreef tot in de details het te voorziene beleg voor de pistolets en de vulling van de koffiekoeken.


Zegen
Andermaal hadden de gemeenteraadsleden niets in de gaten toen het lastenboek door de raad werd goedgekeurd. En dus moest de Geelse aannemer Sterckx een bakker contacteren. Politiek Grobbendonk was present om de plaatsing van de koker mee te beleven. De ceremoniemeester van dienst zegende de begraafplaats met toiletborstel en een emmertje tafelbier. Nadien toog het gezelschap naar Het Gezegend Brood om de koffiemaaltijd te nuttigen.

De ultieme grafrede werd uitgesproken door schepen van Openbare Werken Armand Bloemen. ,,Wij hebben dikwijls gevloekt op Verhaert en er lelijke dingen over gedacht en soms ook gezegd. Nooit om een frats verlegen. Maar als het erop aankwam, kon je op hem rekenen en daarom zullen we hem missen. Ik hoop dat hij tijdens de rest van zijn carrière nog even vaak zal kunnen lachen als de voorbij twaalf jaar''.

Op 1 oktober zit de carrière van Verhaert bij de gemeente Grobbendonk er inderdaad op. Ondertussen zijn er nog wel een paar katten te geselen. De as waarmee destijds de Beukenlaan (dat is de weg waaronder Verhaert zijn relikwieën liet plaatsen) vijftig jaar geleden werd opgehoogd, bevat te veel zink. De vervuilde grond is afgegraven en zal straks door een gespecialiseerde firma worden gesaneerd. Op deze klus kleeft een prijskaartje van een miljoen frank.