Soetkin Kesteloot heeft haar diploma middelbaar onderwijs op zak en wil volgend jaar Politieke en Sociale Wetenschappen studeren. Om die opleiding met praktische ervaring te ondersteunen steekt zij waar mogelijk internationaal haar licht op. De deelname aan verschillende Europese initiatieven in de loop van het afgelopen schooljaar was een eerste aanloop. Daar voegde ze zopas een vakantiejob in Rusland aan toe. Over dat avontuur vertelt ze in geuren en kleuren.

,,Ik wilde niet deelnemen aan zomaar een kamp met taalgenoten in het buitenland'', stelt Soetkin. ,,Liefst met een internationaal gezelschap op stap gaan en ter plaatse dan mensen leren kennen in het gewone leven. Op de internetsite van Jint (coördinatie-orgaan voor internationale jongerernwerking) ging ik op zoek naar een verre bestemming. De organisatie VIA bleek vrijwilligerswerk aan te bieden over de hele wereld.''

,,Zorgen voor gehandicapte kinderen, deelnemen aan een bouwkamp, zich inzetten voor bedreigde diersoorten in reservaten en dergelijke stonden op het programma. Ik koos voor lesgeven en interculturele uitwisseling in Rusland. Bedoeling was de spreekdrempel van universiteitsstudenten te verlagen door ze de kans te geven hun kennis van Engels, Frans en Duits in praktijk om te zetten.''

Samen met Barbara Van Dael uit Leuven ging Soetkin op pad. Eerst vlogen ze met Aeroflot naar Moskou. Op een hun eentje en zonder enige notie van Russisch toerden ze vier dagen in de hoofdstad rond. Toen volgde één dag administratief wroeten om een treinticket naar Ekaterinenburg te veroveren. Daar ontmoeten ze de rest van het VIA-team: een Canadees, een Amerikaanse en een Tsjechische, een Nederlander en een Duitser, twee Fransen, een Zwitser en twee Russen.


Verwondering
,,De lessen bestonden vooral uit gesprekken en discussies in verschillende talen. Ik nam samen met onze noorderbuur een klas Engels voor mijn rekening. Bij mijn studenten zat een journaliste die al tien jaar Engels gevolgd had, dus was het ook voor ons opletten geblazen. De Russen waren sterk verbaasd over het feit dat wij op zo jonge leeftijd al zoveel talen beheersen en dat wij al zo intensief gereisd hadden.''

,,Je mag niet vergeten dat Ekatherinenburg tot 1991 voor toerisme afgesloten bleef. De jongeren hadden nauwelijks contact met de buitenwereld. Nu nog zaten er studenten in mijn groep die voor het eerst een buitenlander zagen! Geen wonder dat we elkaar ook buiten de cursus veel te vertellen hadden. Ze gidsten ons uitgebreid door hun miljoenenstad, in het Engels natuurlijk, en 's avonds trokken we naar de discotheek. Als het wat laat werd en ons appartementje al gesloten was, konden we bij hen overnachten.''


Chauffeurs
Soetkin Kesteloot zal zich van haar Russisch avontuur vooral de slechte wegen en even slechte chauffeurs herinneren. Ook de verschrikkelijke bureaucratie bij pascontroles en aankoop van treinkaartjes blijven bij, net als de maffia op straat, het alcoholprobleem waarmee veel jongeren worstelen en de knagende angst van de studenten om naar het Tsjetsjeense oorlogsfront gestuurd te worden.

Nadat ze met pijn in het hart afscheid genomen had van een pak goeie maten, studenten en VIA-genoten, ging ze met de Nederlander en de Tsjechische nog even Sint-Petersburg verkennen.

,,Ik zocht een alternatieve manier van reizen en heb die gevonden. Ik wilde geen gewoon toerisme maar avontuurlijk zelf mijn weg zoeken en contacten leggen met de mensen van ter plaatse. Ook die verwachting werd ingelost. Het kost geld natuurlijk. Enkel het verblijf in Ekaterinenburg was betaald. In september ga ik jobben om de onkosten terug te verdienen.''