Na meer dan één jaar verdwenen gisteren de steigers rond de toren van de Sint-Walburgakerk. Daarmee is een volgende fase in de restauratie van de monumentale kerk afgewerkt. De zuidkant van de Sint-Walburgakerk oogt weer prachtig, maar het levenswerk van deken André Deweer is nog niet af. Ook de noordgevel wordt binnenkort aangepakt.

De Sint Walburgakerk is een samenvoeging van twee kerken. De eerste dateert uit de negende eeuw, het vroeg-gotische koor uit de twaalfde-dertiende eeuw. Het grootste stuk van de kerk werd gebouwd in de vijftiende en zestiende eeuw samen met het stadhuis. Dat stadhuis slokte echter zoveel geld op, dat de bouw van Sint-Walburga meerdere keren voor jaren stilgelegd werd.

Na de beschietingen in de eerste wereldoorlog werden hoogkoor, koor en toren al eens hersteld. In 1958 was de Walburgakerk aan een nieuwe restauratie toe. Er werd een architect aangesteld en de kosten werden toen geraamd op twintig miljoen frank (495.787 ).

In 1972 kwam deken André Deweer naar Oudenaarde. De man heeft altijd geijverd voor de volledige restauratie van zijn kerk. ,,De Walburgakerk is een typische Halle-kerk met warme houten zoldering. Een prachtig monument, maar de restauratie ervan vergt zware financiële inspanningen. Gelukkig heb ik altijd kunnen rekenen op een stadsbestuur dat mij steunde in mijn streven om dat stukje patrimonium zijn vroegere glans terug te geven.''


Wind
Na de restauratie van de zuidgevel en een stukje van de noordgevel werd op 2 juni 2000 de toren in de steigers gezet. ,,De toren, de balustrade en de keine torentjes waren er erg aan toe. Hoog boven de grond waait het altijd hard'', gaat deken André Deweer verder. ,,Zo erg zelfs dat door de trillingen van wapperende vlaggen het cement rond de verankeringen afbrokkelde. Aannemer Aquareno uit Lokeren, die ook al instond voor de restauratie van de zuidgevel, werd belast met de restauratiewerken. Negen miljoen frank (223.104 ) zouden die kosten.''

De toren werd in de steigers gezet en er werd een immense lift gebouwd. Op de Belvedère kwam een nieuwe balustrade in Franse eik die een koperen toplaag kreeg. De zijtorentjes kregen een opfrisbeurt en een nieuwe toplaag en de torenflanken werden bekleed met natuurleien door onderaannemer Goeminne uit Zingem.

,,Tijdens de werken werd in een houten balk in de toren een obus gevonden. De werken werden zelfs een paar dagen stilgelegd tot DOVO het springtuig onschadelijk gemaakt had. De zaak werd stilgehouden om geen bijkomende vertraging op te lopen'', weet deken Deweer.

De man is er intussen 75 en herstelt van een zware ziekte, maar zijn taak is nog niet af. ,,Het dossier voor het herstel van de noordgevel is binnen. Graag zou ik dat nog kunnen realiseren. Er is ook een studie aan de gang om de kerk in blokken te verwarmen met aardgas via stralingswarmte, want onze wafelijzers op butaan zijn tot op de draad versleten'', zucht deken Deweer.