De woonwagen, mascotte van de Gentse Feesten bij Sint-Jacobs, is gerestaureerd. Of beter gezegd bijna volledig heropgebouwd. Straks is het pronkstuk te zien in de officiële openingsparade van de Gentse Feesten. Tijdens de Feesten staat hij in het Baudelopark.

Walter De Buck, aanstoker van de nieuwe Gentse Feesten, woonde destijds in de Vissersdijk in de Blaarmeersen. Alle huizen werden er gesloopt voor de aanleg van het recreatiedomein Blaarmeersen. Walters buurman had een oude woonwagen staan. De Buck had van die man nog geld te goed en liet zijn oog op de woonwagen vallen. Tijdens de Gentse Feesten deed hij dienst als secretariaat. Na zijn Gentse Feestenloopbaan stond hij op diverse plaatsen. Uiteindelijk werd vzw Trefpunt eigenaar. De vzw Groep Rond de Gentse Feesten besloot het ,,symbool van de hernieuwde Gentse Feesten'' te restaureren.

Bij Trefpunt hadden ze geen idee over de oorsprong. Bij de ontmanteling vonden ze de tekst ,,Théatre Michel''. Speurwerk van Marc Lootens en André De Poorter leerde dat de wagen van omstreeks 1888 was. De eerste bewoner was jongleur en foorkramer Michelo, de artiestennaam voor Jean Michel. Nazaten waren gisteren op de inhuldiging. Een van hen, Benny Michel, staat nog op de foor.


Monument
Voor de restauratie kwam Trefpunt een beetje toevallig bij OTC Schuitschaaf terecht, een werkervaringsproject waar steungerechtigden van het OCMW Gent een opleiding houtbewerking krijgen. Opzet is mensen een vak te leren en ze een kans te geven op de arbeidsmarkt. ,,Werk'', zei voorzitter Rita Uyttendaele, ,,is de hefboom. Dan tel je mee.''

Vooral het ambachtelijke vormde een uitdaging. De instructeurs Freddy Delabarre en Georges Henderyckx gingen met een groepje cursisten aan de slag. Alleen het onderstel van de wagen is behouden. Want de wagen was er erg aan toe. Van de dennenhouten vloerplaat tot het koperen dak is alles vernieuwd. Nu heeft hij elektriciteit, telefonie en PC-aansluiting. Een kleine gootsteen kun je aansluiten op stromend water. De restauratie duurde vijftien maanden. ,,We moesten onze verbeelding gebruiken en we gaven eigen namen aan onderdelen die we niet kenden'', vertelt projectverantwoordelijke Katty Henau.

Geert Van Damme van ,,de groep rond'' noemde de wagen ,,een monument van de gewone man.''