Het is een regelrechte schande hoe het verlaten terrein van de voormalige camping Keiheuvel in Balen er vandaag bij ligt. De geraamten van zo'n vijftig bungalows en caravans staan er in een hallucinant decor te zieltogen alsof ze getroffen zijn door een plaatselijke windhoos. De voormalige campingaccommodatie is volledig ten prooi gevallen aan vandalen. De vraag is: wie zal deze onbeschrijfelijke rotzooi nog opruimen?

We trokken naar de camping omdat het gerucht liep dat de laatste bewonerster, een oude vrouwtje met haar hond, halsstarrig weigerde haar bungalow te verlaten. Van dat oude vrouwtje was echter geen spoor meer te bekennen. ,,Ze is uiteindelijk bij haar zuster ingetrokken'', zo deelde een buurtbewoner mee. Maar de toestand waarin we het campingterrein aantroffen, was hemeltergend of beter aanstootgevend omdat het middenin een uniek natuurgebied ligt: de laatste stuifduin van de Kempen.

In principe heeft niemand nog iets te zoeken op deze verlaten camping: het is privé-terrein en verboden gebied. Maar een ongewenste bezoeker wordt geen strobreed in de weg gelegd. De vroegere slagboom van het terrein wijst kaarsrecht omhoog en het voormalig onthaalgebouw is onbewoond en totaal vernield. Opbergkaften met officiële documenten liggen schandelijk verspreid over de vloer.

Even verder op staat op een heuveltje, het groot cafetariagebouw. Alles wat niet te zwaar of te heet was, is hier de voorbije weken zonder twijfel met tientallen aanhangwagens weggesleept. Het overdekt terras is door zijn houten steunen gezakt en lijkt nu op een enorme afgeknakte paddestoel. Onze voetzolen kraken onder de duizenden glasscherven: elke raam is aan gruzelementen geslagen. Het zwembad is een afgebladerde kuip en van de speeltuin staat nog enkel een arm van een wip-wap recht.

Een bakstenen gebouw kan nog net geïndentificeerd worden als het vroegere gemeenschappelijke sanitaire blok. De deuren van de toiletten zijn eruit gesleurd, maar verwonderlijk genoeg: de potten zelf staan nog te blinken. Op een van de muren staat de waarschuwing: vandalisme wordt bestraft met betaling van de schade .

We dalen af en maken een rondrit over het campingterrein. Even wanen we ons in een dorp in de Farwest, na een aanval van de Sioux, overhaast verlaten door de cowboys. De deuren en ramen van de houten chalets en caravans staan wagenwijd open en kraken in hun scharnieren. Op de vloeren liggen verroest huisraad, kookpotten en scherven van serviezen. Geknakte meubels en matrassen stinken naar natte hond. Elders ligt gans de inhoud van een kleerkast uitgestald. Ik hou van mijn weekend-huis , zo staat nog op een sticker van chalet ,,De Slijkvisser''. (SJM)

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig