Ondanks de economische crisis, telt het Antwerpse OCMW de jongste jaren niet meer steuntrekkers of leefloners. ,,Dat komt door onze strenge aanpak: wie het systeem misbruikt, gaat eruit'', zegt Marco Laenens, die de VLD sinds 2,5 jaar vertegenwoordigt in de OCMW-raad. Een gesprek.

  • Stijgt het aantal steuntrekkers door de economische crisis in Antwerpen?
  • ,,Het aantal stabiliseert zich tussen de acht- en negenduizend dossiers. Zonder de regularisatiecampagne van de vorige regering, zou het zelfs gedaald zijn. Van die zowat 8.500 steuntrekkers zijn de helft vluchtelingen, asielzoekers, ontheemden en geregulariseerden. Die laatste groep zwol vooral vorig jaar sterk aan, maar is dit jaar gestabiliseerd rond zo'n 2.400 mensen.''

  • Waarom heeft de crisis zo weinig invloed?
  • ,,Door onze strengere controles. Het vorige OCMW-bestuur liet een beetje betijen. De nieuwe raad, met Monica De Coninck, zorgde wel voor een kentering. Vooral de VLD, samen met de SP.A, is zeer consequent. We hebben zwaar gevochten voor de sociale zekerheid. Dat dient niet als extra inkomen voor wie er geen recht op heeft. Sommige gezinnen combineren zoveel vervangingsinkomens, dat ze meer krijgen dan mensen die ervoor werken.''

  • Zijn er dan zoveel profiteurs?
  • ,,Dat is een verkeerd woord. Maar we zien hier op de OCMW-raad toch elke week zo'n vierhonderd mensen over wie discussie is. Zo'n 10 procent blijkt zwartwerk te doen, of iets anders dat niet kan. Zo'n 40 procent is niet in orde met de documenten. En een kwart wil niet werken, taallessen of een opleiding volgen.''

  • De leefloners moeten iets aan hun situatie doen?
  • ,,We eisen dat, al zal Agalev eerder over kansen spreken. We sluiten een soort van contract met de steuntrekkers. Aan studenten dat ze de lessen volgen bijvoorbeeld. Aan mensen zonder werk dat ze een opleiding volgen. Wie het contract niet volgt, wordt gestraft. Daarbij kunnen we zelfs alle steun schrappen.''

  • Is de armoede niet schrijnend in deze stad?
  • ,,Neem de generatie-armoede, die de ouders doorgeven aan hun kinderen. Daar is zo weinig aan te doen, hoe we ook ons best doen. Daar zijn we duizend keer toleranter, omdat ze de hulp écht nodig hebben.''

  • Kruipt al die ellende niet in de koude kleren?
  • ,,We voelen ons soms echt machteloos. Ik ben verzekeringsmakelaar, kom uit het wereldje van galabals en serviceclubs. Mijn ogen zijn hier echt opengegaan, dat er zoveel armoede is. Ik heb mijn dure BMW 7 weggedaan, ga nu met de fiets of de tram.''