Terwijl zowat iedereen op oudejaarsavond aan de feesttafel zat, had Patrick Vyncke andere kopzorgen. Hij was als directeur van het Kaprijkse woon- en zorgcentrum (WZC) Sint-Vincentius druk in de weer om de brand in het aanpalende klooster te helpen bedwingen.

Enkele dagen later kijkt hij er anders tegen aan dan op de avond van de feiten. Enerzijds is hij gelukkig dat de schade beperkt bleef, maar anderzijds wil hij uit het voorval toch lessen trekken. Maar eerst wil Vyncke een pluim geven aan zijn personeelsleden die de zaak professioneel hebben aangepakt.

  • U woont in Gent. Hoe snel was u op de hoogte?
  • Patrick Vyncke: ,,Vrijwel onmiddellijk. Onze overste, zuster Ann Vankevelaer, heeft direct alarm geslagen. Zij werd verwittigd door onze bejaardenhelpster Wilma De Graauw. Tijdens haar laatste ronde heeft zij gemerkt dat er in een van de kamers iets niet pluis was. Van onder de deur kwam er een dikke zwarte rook vandaan. Meteen hebben ze met natte dweilen alle kieren afgesloten zodat er zo weinig mogelijk zuurstof bij het vuur kon komen. Ondertussen werden de hulpdiensten verwittigd en gelukkig waren die snel ter plaatse.''

  • Hoe pakt u een dergelijke situatie aan en wat zijn de gevolgen voor de toekomst?
  • ,,Een dergelijke avond maak ik liever niet meer mee. Zoiets is uiteraard nooit prettig, maar gelukkig waren onze mensen uitstekend voorbereid. Zij hebben alles heel kalm opgevat. Vroeger hebben we dergelijke zaken grondig doorgenomen en zijn er oefeningen gehouden. Ook in het materiaal is geïnvesteerd. Zo hebben we overal brandwerende ramen, deuren en zelfs de gordijnen zijn enige tijd tegen brand bestand.

    In de toekomst zullen we de trainingen nog opdrijven. Ons personeel heeft heel professioneel werk geleverd, maar toch kunnen er nog zaken verbeterd worden. We zullen dan ook niet nalaten om met de verschillende hulpdiensten verdere afspraken te maken. De coördinatie op het terrein kan volgens mij nog beter verlopen.''

  • Hoe waren de reacties van de buitenwereld?
  • ,,Dat hangt ervan af. Het voorval is volgens mij iets te ernstig voorgesteld geweest. We hebben slechts zes mensen preventief moeten evacueren. De eerste verhalen waren veel dramatischer. Meermaals werd, verkeerdelijk gesproken over zwaar gekwetsten. Ik denk dat zestig procent van de bewoners niet eens geweten heeft dat er iets gaande was. Natuurlijk krijg je heel wat telefoons van bezorgde familieleden, maar die hebben we allemaal gerust kunnen stellen. Van collega-directeurs en vanuit andere WZC's heb ik heel wat medeleven mogen ontvangen. Her en der werd zelfs hulp aangeboden en zoiets doet bijzonder veel deugd.'' (WET)

    U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

    Lees gratis ›

    Geen betaalgegevens nodig