Op zondag 11 november neemt pastoor Walter D'Hollander afscheid van zijn parochianen van Schorisse, Louise-Marie en Kerkem. En zij willen hem niet zomaar langs een achterpoortje laten vertrekken. Al die drukte hoeft evenwel niet voor de pastoor: ,,Neen, voor mij mag de kalender ineens verspringen van 10 naar 12 november.''

Ook op een babbeltje en een foto zat pastoor D'Hollander niet echt te wachten: ,,Vraag dat maar aan de voorzitter van de kerkfabriek'', counterde hij vriendelijk de vraag. Bescheidenheid siert de man.

Na enkele omwegen belanden we dan toch in 1983, het jaar waarin hij als onderpastoor Kalken verlaat om in de mooiste gemeente van de Vlaamse Ardennen, Schorisse, pastoor te worden.

Vooral op materieel vlak wist hij hier heel wat te realiseren. De verouderde gebouwen van de vrije school werden afgebroken en vervangen door een nieuwbouw, de parochiezaal De Wante in een fris kleedje gestoken. Maar de meeste voldoening kreeg hij toch ,,bij het opkuisen van de kerk'': ,,Dat was al jaren mijn droom: het dossier heeft zowat twintig jaar gelopen. Vroeger hadden wij de vuilste kerk van de omgeving, na de prachtige schilderwerken de mooiste'', vindt pastoor D'Hollander.


Perfectie
In 1993 kreeg de pastoor er ook nog de parochie Kerkem en in 1998 de parochie Louise-Marie bij. In die laatste krijgt hij echter zeer veel steun van diaken Leo De Croo. Toch besluit hij er nu een punt achter te zetten: ,,Ik ben een man van de perfectie: ik wil alles zo goed mogelijk doen. Nu ik niet meer zo fit en wat trager ben valt dat moeilijk. Daarom vond ik het beter op tijd weg te gaan voordat de mensen het zouden beginnen zeggen. Bovendien heb ik in Aalst een huis gevonden dat mij bijzonder bevalt. Ik ben van Lebbeke afkomstig en keer dus een beetje naar mijn streek terug. En als de deken het mij vraagt wil ik oog nog helpen waar het nodig is.''