Ze stopte er vier maanden onbetaalde journalistieke arbeid in. En ook de journalisten, vormgevers en fotografen werkten gratis mee. Voor ons ligt een smaakvol ogend, nieuw driemaandelijks en Engelstalig tijdschrift dat de wat gekke naam BEople draagt. ,,Een samentrekking van Belgium en People, mensen. De ondertitel luidt A magazine about a certain Belgium . Het blad wil vooral Belgische creativiteit tonen'', zegt editor in chief of hoodredacteur Hilde Bouchez. De kiemen lagen in Gent.

Het tijdschrift verschijnt op 10.000 exemplaren. Daarvan blijven er 3500 in België, gaan er 3500 naar Nederland en 2000 wereldwijd. De prijs is 363 frank ( 9).

,,Ik had eerst de naam Bef , verwijzend naar de verdwijnende Belgische frank. Maar er werden nogal wat grapjes over gemaakt. Bij adverteerders durfde ik die naam niet uitspreken. BEople is beter.''

,,De droom voor een tijdschrift leefde al lang. Er zijn veel dingen die ik wil doen en een ervan was een dergelijk tijdschrift maken. Ik zou ook graag eens actrice zijn in een goede sitcom zoals Absolutely Fabulous'', zegt Hilde Bouchez (34), die freelance journaliste is.

,,Met 750.000 frank kon ik het tijdschrift laten drukken. Omdat de adverteerders de drukkosten betalen moest ik minimum zeven advertenties werven. Ik heb er uiteindelijk 20 binnengehaald. Daardoor konden we op duurder en schoner papier drukken, het wat dikker maken en de oplage verhogen. Voor het volgende nummer hoop ik met de inkomsten van de verkoop en de advertenties de medewerkers te kunnen betalen.''

Het blad opent met een interview met Jean-Marie Pfaff. De gewezen voetbalgod zegt dat de Belgen vlug denken dat mensen in andere landen het beter doen. ,,Dat is een beetje onze houding, dat het gras aan de andere kant altijd groener is. Dat wilde ik nu eens bekampen. En met mij veel journalisten en fotografen'', zegt Hilde Bouchez.


Jean-Marie
,,Wij willen cultureel België promoten en het eigen land laten ontdekken. Maar dat andere is er ook. Het surrealisme bijvoorbeeld. Dat zit in elk van ons. Dat zoeken naar het ongewone en het bizarre. En het feit dat we zeer goed kunnen relativeren. Die colofon met Jean-Marie is zoiets. Ik had geen zin als hoofdredactrice mijn privé-praatje te doen. Heel dat tijdschrift is mijn verhaal. Met Jean-Marie haal je ook de werkelijke Belgische wereld binnen. Als het eerlijk en authentiek is, is dat echt tof. Voor elk nummer gaan we iemand nemen die wereldberoemd in België is.''

,,Wat hij zegt over Brussel sluit wel aan bij wat de meerderheid van de Belgen denkt. Daar staan dan het persoonlijke verhaal van Jesse Brouns en die prachtige foto's van Marie-Françoise Plissart tegenover.''

Maar ook ontevredenheid ligt aan de basis van BEople. ,,Het merendeel van de lifestyle-bladen streeft niet naar creativiteit en inventiviteit. Ik vind het jammer dat er geen blad bestaat voor mensen die op zoek zijn naar creativiteit en humor. Dat het zo mooi oogt, danken we aan Base, een grafisch bureau uit Brussel. Zij hebben ook een kantoor in Barcelona en New York. Zij verzorgen de huisstijl van het tijdelijke Museum of Modern Art (Moma in Queens, New York). We wilden iets zeer klassieks, maar creatief. Zoiets als een oeroud degelijk Engels blad.''


Lezen
,,De bijdrage over de hoezen van de Belgische popplaten uit de periode 1978-1986 is vormgegeven in de stijl van de jaren tachtig. We wilden ook een evenwicht tussen tekst en foto's. Het is niet alleen een kijkblad. Er zijn al zoveel magazines, vooral modemagazines, waarin prachtige foto's staan. Maar na 20 minuten zeg je: en nu? Er moet ook iets te lezen zijn.''

,,Er werken ook veel Gentenaars aan mee. Mensen zoals Bart van Leuven, Verne, Piet Mestdach, Katia Vlerick, Liesbeth Vlerick, Dirk Deruyck en ikzelf'', zegt Hilde Bouchez.

Als schoondochter van Jan Hoet kon ze hem een een gouden tip over een aankomend talent ontlokken. Voorts vind je artikels over Anne Teresa De Keersmaeker, architect Axel Ghyssaert, over de Academia Belgica in Rome en over chocolade. Cornelia Lauf (de vrouw van de kunstenaar Jospeh Kosuth die zes jaar in Gent woonde) speelt correspondente vanuit het buitenland.

,,Ik weet het, je moet wel een inspanning doen en Engels lezen. Maar je kunt zo'n blad niet maken als je het alleen in Vlaanderen verkoopt. Hier raak je nooit 10.000 exemplaren kwijt.''