De zussen Bernadette en Maria Wylin en Maria's echtgenoot Jozef Lefebvre vertrekken op zondag 5 mei per fiets naar Santiago de Compostela. Deze kranige bruggepensioneerden denken er ongeveer een maand over te doen maar zien het als een avontuur. ,,Jong van hart en geest, dat moet volstaan'', zegt Bernadette uit Gullegem.

Een getuigenis van drie (klooster)zusters uit Brugge van het Santiagogenootschap bleef danig hangen. Twee dagen later besloot het drietal de lange tocht ook te wagen. Ze nemen de Santiagoroute over Tours en zijn zoet voor ruim 2.100 kilometer. ,,Naar verluidt is dit de kortste en gemakkelijkste route omdat je slechts één bergketen (de Pyreneeën) over moet. De jongste weken zijn we dus duchtig aan het trainen. Minstens drie keer per week tussen 75 en 100 km. Ook in de (Vlaamse) Ardennen'', vertelt Maria niet zonder trots.

Waarom in godsnaam deze helse tocht? ,,Toen ik met brugpensioen ging, drukte iedereen me op het hart ervan te genieten. Wel, genieten voor mij is dankbaar zijn voor elke dag, alles wat ik krijg, een goede gezondheid en de lieve mensen om me heen. Daar geniet ik van. Daarnaast is er de sportieve prestatie. Het is niet omdat je bijna zestig bent dat je afgeschreven bent. Dat wil ik nu eventjes duidelijk maken'', stelt Bernadette overtuigend.


Fietsenmaker
Maria (uit Vichte) doet het vooral uit christelijke overtuiging. ,,Ik werk als vrijwilliger bij De Bron in Tiegem. De stilte en de natuur trekken me aan. Even uit de drukte, het vergaderen, het rennen van hot naar her. Het wordt een stuk afzien, maar ik doe het graag voor de minstbedeelden, de zieken die dit niet kunnen doen.''

Jozef wil eerst en vooral de zussen morele steun geven. Hij werpt zich op als ultieme verzorger en volgde in extremis een snelcursus fietsenmaker.

,,Misschien moet ik af en toe als bemiddelaar optreden. Twee zussen die altijd vrolijk kibbelen en vijf weken dag en nacht bij elkaar zijn, dat moet ergens botsen. Ten slotte zie ik het als een bedevaart, want lastig zal het worden. Maar de schoonste dingen in het leven vergen wat moeite.''

Jozef staat er wel op dat hij de kop trekt en het tempo regelt. De beide zussen beloofden op hun blote knieën dat ze zijn wiel zullen volgen. Elk neemt zowat vijftien kilo bagage mee. Waar ze slapen, hangt van vele factoren af maar veeleisend zijn ze niet. ,,Terug naar het eenvoudige is de boodschap'', geeft Bernadette nog mee.