Jef Ulburghs reageerde bijzonder aangeslagen op het overlijden van monseigneur Heusschen, van wie hij naar zijn zeggen heel veel begrip kreeg. Rekening houdend met Ulburghs' sociale en politieke activiteiten, was dat niet zo vanzelfsprekend. ,,Ik heb oneindig veel respect voor hem'', zegt Ulburghs. ,,Hij was een groot man, wiens zwakke lichaam schril contrasteerde met zijn heldere geest. Met hem verdwijnt een geweldige figuur, die niet genoeg naar waarde kan geschat worden. Hij was geduldig, altijd bereid tot dialoog en vooral heel wijs. In 1969, twee jaar na de oprichting van het bisdom Hasselt, vroeg hij me om terug naar Limburg te komen. Ik werkte toen als parochiepriester in Seraing. Ik vroeg hem om mijn sociaal engagement in de wijken en de Wereldscholen te mogen doorzetten. Hij liet dat toe.''

Monseigneur Heusschen had ook begrip voor Ulburghs' politiek engagement.

,,Eerst vond hij het beter dat ik dat niet deed, maar na een paar gesprekken zwakte hij zijn vraag af. Hij vroeg me om voorzichtig te zijn. Ik was in die periode kapelaan in Zwartberg. Hij veroordeelde me niet, integendeel. Toen hij vernam dat ik geregeld naar Kosovo ging, vroeg hij me om de situatie in de Balkan uit te leggen. In mei praatte ik voor het laatst met hem. Lichamelijk leek hij me verzwakt, maar zijn geestelijke alertheid was onaangetast. Zijn wijsheid combineerde hij met een pragmatische aanpak. Het is typerend voor hem dat hij uitgetreden priesters aan werk hielp.'' (RS)