Haast geruisloos richt de komst van de euro een klein bloedbad aan bij buurtwinkeltjes en eenmanszaken. Neringdoeners die al wel eens eerder over stoppen nadachten, hakken door de invoering van de eenheidsmunt de knoop door. Zo sloot Maria Boeckx (48) gisteren haar viswinkel in de Koppelandstraat. Aan de Eigen Haard heeft Filoméne Molenberghs (69) de deur van het meest authentieke buurtwinkeltje dat Herentals nog bezat, achter zich dichtgetrokken.

In 't Viswinkeltje van Maria Boeckx was het maandag nog erg druk. De bestelde feestschotels stonden klaar, oesters en kreeften gingen vlot over de toonbank. Toch was de feestelijke sfeer ver te zoeken. Een papier op de deur meldt dat de zaak na 72 jaar wordt gesloten. De klanten worden bedankt voor het vertrouwen. ,,De euro was de druppel die de emmer deed overlopen'', zegt de uitbaatster. ,,De strenger wordende wetgeving dwingt ons steeds meer investeringen te doen op vlak van de hygiëne. Door de euro zouden we nu ook onze kassa's en weegschalen moeten vernieuwen. Alweer een investering van een paar honderdduizend frank en dat zagen we niet meer zitten.''


Viskar
Vishandel Boeckx was een begrip in Herentals. De grootmoeder van Maria startte de bedrijvigheid. Zoon Fons nam later de zaak over. Er werd niet alleen vis verkocht vanuit de winkel. De familie trok rond met een viskar en ook op de markt was de familie Boeckx bekend. ,,Dat is nu allemaal voorbij. We stoppen met de winkel en met de markt. Ik moet toegeven dat het pijn doet. Wat wil je, ik sta dertig jaar in die winkel. De vaste klanten die weten dat we stoppen, komen afscheid nemen. Allemaal moeilijke momenten. Weet je, toen ik begon, waren er nog vier viswinkels in het centrum van Herentals. De laatste jaren zat ik alleen.''

Abdel, de echtgenoot van Maria, wijst in de richting van de warenhuizen. ,,Ook daar kan je allerlei visproducten kopen. Mensen willen in één winkel zoveel mogelijk boodschappen doen. Het is niet zo eenvoudig te concurreren tegen grote ketens.'' Maria en Abdel gaan straks op zoek naar een job. ,,Het pensioen dat je als zelfstandige ontvangt, is tweemaal niets. Ook dat is een reden om te stoppen. Als we nu allebei nog een jaartje of tien ergens kunnen werken, trekken we later toch nog iets meer.''

Filoméne Molenberghs die al ruim een halve eeuw, 56 jaar om precies te zijn, aan de Eigen Haard een buurtwinkel uitbaat, is inmiddels 69 geworden. Terecht kiest ze voor haar pensioen, maar de vrouw geeft toe dat ze zonder de euro er wellicht nog wel een jaartje zou hebben bijgedaan. Haar winkel ademt ouderwetse gezelligheid uit. De afwassponsjes zijn in de aanbieding. Je krijgt er nu twee in plaats van één voor 49 frank (1,21 euro).

Wat verderop moet de laatste champoo aan dezelfde voorwaarden de deur uit. ,,Ik heb mijn leeftijd. Al dat omrekenen van de prijzen is er voor mij teveel aan. Die 100.000 frank (2.478,94 euro) die ik moest investeren om alle materiaal aan te passen, kan ik beter voor iets anders gebruiken. Toch ga ik mijn klantjes missen. Na al die jaren zijn we een beetje familie geworden. Vooral de kinderen zag ik graag komen. Ik verkoop mijn snoep nog los en het uitkiezen vinden de kleintjes allemaal heel plezant.''