Landbouwers kunnen sinds vorig jaar een overeenkomst afsluiten, waarin ze zich ertoe verbinden de weidevogels op hun gronden te beschermen. Hoewel Limburg nogal wat agrarisch gebied telt, is het aantal boeren dat zo'n overeenkomst ondertekende niet groot. Nochtans staan ook in Limburg de weidevogels zwaar onder druk. Natuurvereniging De Wielewaal start daarom een sensibilisatiecampagne.

De naam Siberië in Peer laat niet vermoeden dat dit een streek is waar men waardevolle planten en dieren aantreft. Volges Koen Leysen van de Wielewaal is het een zeer goed voorbeeld van een plaats waar nog weidevogels voorkomen, maar waar de dreiging almaar groter wordt.

,,Het is vijf voor twaalf in dit gebied. Het landbouwgebied loopt tot tegen het militair domein. In 1999 telden we hier 25 gruttokoppels, een vogel die in heel Vlaanderen schaars is geworden. Het droogtrekken van natte percelen en de aanleg van maïsvelden is nefast voor deze soorten. In heel Limburg komen er een vijftigtal koppeltjes voor.''

Enkele andere weidevogels in Siberië zijn de wulp, de watersnip, de tureluur en de kievit. ,,Van de wulp werden er 17 koppels geteld, maar verspreid over Limburg komen ze veel meer voor. Vooral op de militaire domeinen zijn zij vaak te zien. De watersnip van zijn kant heeft zich helemaal teruggetrokken uit de landbouwgebieden. Van de kievit leefden er in 1999 nog 180 koppels in Siberië en in het Schulens Broek werden er toen 112 geteld. Deze vogel slaagt er gelukkig ook in zijn jongen groot te brengen op niet-landbouwgebieden.''


Landbouwers
Volgens Koen Leysen is er bij heel wat landbouwers goodwill aanwezig, maar zijn er nog heel wat inspanningen nodig. Plaatselijk medewerker Ludo Beyen van de Wielewaal in Peer zegt in elk geval dat hij goede ervaringen heeft met vele boeren.

,,Ik heb de indruk dat de landbouwers van goede wil zijn, maar zich niet willen binden door een overeenkomst'', zegt Beyen. ,,Enkele jaren geleden heeft hier een gele kwikstaart gebroed in een weide. Toen we dat aan de boer lieten weten, heeft hij spontaan gewacht met maaien tot het broedseizoen voorbij was. Trouwens als hij gaat maaien, zet hij eerst de grutto's aan de andere kant om te vermijden dat hij ze verjaagt of doodt. Jammer genoeg hebben niet alle boeren die ingesteldheid.''

Tijdens het broedseizoen heeft Ludo Beyen de handen vol met het inventariseren van de vogels die in Siberië leven. ,,Van eind maart tot half juni zijn wij elk weekend een halve dag op pad. Elke zondag volgen wij ons parcours. We beginnen om zes uur, bij zonsopgang, en zijn rond halftwee terug thuis. Het is belangrijk dat je 's morgens vroeg gaat, want dan zijn de vogels heel actief. Omdat je vele vogels zelden te zien krijgt, kan je ze dan aan hun gezang herkennen.''


Verdwenen
Na de inventarisatie te velde worden de gegevens genoteerd en naast elkaar geplaatst op lijsten en kaarten. Samen met de tellingen van andere vogelbeschermers levert dat een goed beeld op van alle soorten die in Limburg aanwezig zijn. Het leert ook of er vooruitgang of achteruitgang wordt geboekt. De grauwe gors is bijvoorbeeld nog aanwezig in Haspengouw en de Maasvallei. Vraag is hoelang deze vogel kan standhouden. Volgens Koen Leysen wordt de druk van de landbouw almaar groter. De geelgors en roodborstapuit zijn daar goede voorbeelden van. Zij zijn door de grootschaligheid van de landbouw vrijwel volledig verdwenen. Deze vogels hebben immers haagkanten nodig om te kunnen overleven en hun jongen groot te brengen. (MK)