Als U Belg bent, tussen de 30 en 60 jaar, en U woont in de provincie Antwerpen dan maakt U veel kans voor een zitje in de assisenjury. Het aantal Antwerpse processen zit in een stroomversnelling en per zaak worden 60 kandidaat-juryleden opgeroepen. ,,Ik ben ervan geschrokken dat recht spreken zo moeilijk is'', zegt een jurylid. ,,En bovendien vermoeiend, zeker met die slechte stoeltjes in de jurybank.''

Assisentoeristen kunnen de komende maanden in Antwerpen hun hart ophalen. Het parket-generaal maakt de kasten leeg in de aanloop van wat het grootste Antwerpse assisenproces ooit moet worden: de berechting van de daders achter de moordaanslag op IVK-keurder Karel Van Noppen.

De Antwerpse kamer van inbeschuldigingstelling buigt zich momenteel over de verwijzing van vier verdachten: Albert Barrez, Carl De Schutter, Germain Daenen en Alex Vercauteren. Op 12 oktober valt de beslissing wie er naar assisen wordt verwezen.

Een datum voor het monsterproces is er nog niet. Als het proces in het voorjaar wordt gehouden, zijn er problemen met de andere geplande zaken (zie lijst). Het proces Van Noppen -- met liefst 200 getuigen -- zou minstens zes weken duren. De andere assisenzaken zullen dan op een andere plaats moeten worden afgehandeld. Dat zou kunnen in een zittingszaal van het hof van beroep aan de Waalsekaai.


Bankjes
Het gerecht is alvast op zoek naar kandidaat-juryleden. Die worden lukraak uitgekozen uit de kieslijsten van de provincie. Wat voor de ene een saaie, tijdrovende verplichting is, kan voor de andere een boeiende en unieke ervaring zijn. Over het algemeen zijn juryleden, nadat ze hun taak hebben volbracht, zeer positief over wat ze hebben meegemaakt. ,,Het is echt moeilijk om over een persoon te oordelen. Wat als ge U vergist? De man in onze zaak ontkende, maar tijdens de week bleek uit de getuigenissen dat hij loog'', vertelt één van hen.

,,Als we 's middags gingen eten of in die aparte kamer zaten, werd daar veel over gediscussieerd. Dat schept een band, het was een beetje zoals in Big Brother: ze steken U samen met mensen die ge niet kent. Het ging heel goed. We vloekten allemaal op hetzelfde probleem: de slechte bankjes waarop we al die lange uren moesten zitten. Een van de andere juryleden heeft me zelfs nog gemasseerd!''


Positieve noot
Griffier Raymond Janssens heeft jarenlang assisenprocessen in goede banen geleid. ,,Bijna alle juryleden doen hun burgerplicht zonder morren. Op de 60 kandidaten zijn er gemiddeld amper twee die echt weerbarstig zijn. Wel proberen een aantal met de Belgische manier: men moet voor de kindjes zorgen, de werkgever kan hen niet missen, ze mankeren vanalles...''

,,Na het proces is er bij iedereen een positieve noot: ze zijn blij dat ze dit hebben kunnen doen. Ze zijn één week rechter geweest en hebben de ervaring deelgenoot te zijn van dit grote gerechtelijk apparaat. Ze hebben vastgesteld dat een zaak ernstig wordt onderzocht en ervaren ook de beperktheid van de middelen bij het gerecht'', zegt Janssens.

,,Inderdaad is er een probleem met het comfort, deels omdat we hier spreken over een historische assisenzaal waar je niet zomaar iets kan veranderen. Ook de rijkswachters die voor de bewaking instaan, kunnen daar over meespreken. In de bank van de beschuldigde zaten ze op stoeltjes met in de rug allerhande uitsteeksels die fungeerden als martelwerktuigen. De zaal is ook moeilijk toegankelijk voor mindervaliden. Een gehandicapt jurylid heeft het extra moeilijk.''