Eigenlijk is het simpel. Club Brugge kan vanavond op bezoek bij regerend Europees kampioen AC Milan alleen maar stunten. Elk punt dat blauw-zwart uit de hoofdstad van Lombardije meegraait, is pure winst. Tegelijk veroordeelt een logische 1 op 9 de Belgische landskampioen zo goed als zeker tot achterhoedegevechten met de derde plaats als hoogste inzet.

AC Milan bleef in de tien officiële matchen van dit seizoen ongeslagen. Zeven zeges, drie draws en een doelsaldo van 15-4: veel meer is niet nodig om duidelijk te maken dat de rossoneri al aardig op kruissnelheid zitten.

Eén ding pleit in het voordeel van de underdog: de jongste winnaar van de Champions League is geen kannibaal. De honger is meestal snel gestild, 1-0 is niet langer een Arsenal- maar een Milanscore. Of zoals routinier Gert Verheyen zegt: ,,Dit is geen ploeg die op het gaspedaal blijft staan zoals Real Madrid. Niet dat Milan dat niet zou kunnen, maar ze weten dat ze enmaal op voorsprong negen keer op de tien de partij winnen. Omdat ze zo verduiveld goed kunnen verdedigen.''

Voor Club wordt het dus zaak die beslissende 1-0 te ontlopen. ,,Milan laat de tegenstander altijd meevoetballen. Daarin schuilt het gevaar: het maakt de ploeg dubbel gevaarlijk op de counter'', beseft Club-trainer Trond Sollied. Vandaar ook de versterkte verdediging met Simons in de rug van de centrumverdedigers Maertens en Rozehnal.


Knollenveld
Gisteravond, tijdens de laatste training op het knollenveld van de vijand, liet de Noor niet meer in zijn kaarten kijken. Martens speelde in het partijtje acht tegen acht met een neutraal hesje, Clement stond aan de zijde van de reserven. Vooraf liet Sollied evenwel duidelijk verstaan dat hij tot het laatste ogenblik blijft hopen op een wedstrijdfitte Verheyen.

,,Ik wacht Gerts bevindingen af op de laatste training en de ochtend van de match'', aldus Sollied. ,,Natuurlijk is Verheyen een serieuze optie, anders had ik hem thuis gelaten. We zullen in de uren voor de aftrap beslissen.'' De krijger van 66 Europese oorlogen verklaarde gisteren in onze krant nog: ,,Mij aan de aftrap brengen, is een risico''. Eén etmaal later luidt het: ,,Ik heb twee keer kunnen trainen zonder kniepijn. Als de trainer dat voldoende vindt, wil ik best starten.''

Sandy Martens houdt zich alvast klaar. Bij rood licht voor Verheyen komt hij voor het eerst sinds zijn enkelblessure (vier weken geleden) aan de aftrap in steun van diepe spits Mendoza.