,,Ik moet vandaag Lance Armstrong feliciteren. Hij was de sterkste van de dag, maar de Tour is nog niet gedaan. Ik heb de schade op de top kunnen beperken tot 40 seconden'', stelde een nog altijd strijdlustige Jan Ullrich. Net als twee jaar geleden was de Duitser in Luz-Ardiden dé verliezer van de dag. ,,Die keer kreeg ik wel meer dan twee minuten aan het been en alles was voorbij.''

,,De laatste kilometers van de eindklim dacht ik enkel maar aan de rustdag. Hoe ik die het best zou doorkomen om gerecupereerd te raken voor de laatste Pyreneeënrit van woensdag. De etappe Pau-Bayonne én de tijdrit van zaterdag beslissen over de naam van de eindwinnaar van de Centenaire . Ik heb het vandaag geprobeerd op de Tourmalet. Het ging niet. Ik heb mezelf dus niets te verwijten.''

Zijn kloekhen Rudy Pevenage schrok van die poging van der Jan om daar al Armstrong van zich af te schudden. ,,Ullrich had beter afgewacht. Dat was niet afgesproken. Het was een persoonlijk initiatief. Jan moest in de eerste plaats trachten geen tijd te verliezen. Maar soit , hij zal zich misschien dat moment heel sterk hebben gevoeld.''

,,Armstrong heeft een heel stevige optie op de eindzege genomen, al kreeg Ullrich geen dodelijke mep rond de oren. Hij botste voor de eerste keer op de andere Armstrong. De Amerikaan is hersteld van een aantal mindere dagen.''


Pissig op Mayo
Jan Ullrich vond het de normaalste zaak van de wereld dat hij na de crash zijn bloedrivaal opwachtte.

,,Ik zag het gebeuren. Het was een beetje Armstrongs eigen schuld. Hij reed te dicht bij de toeschouwers. Ik had het geluk dat ik hem kon ontwijken. Mijn Tour kon daar gedaan zijn geweest. Ik vond het logisch dat ik wachtte tot hij terug was. Op zo'n moment rijd je toch niet door.''

,,Ik schrok niet van zijn houding'', zegde Rudy Pevenage. ,,Typisch Jan. Hij zal onmiddellijk gedacht hebben aan twee jaar geleden toen Armstrong bij Jans duik achter de vangrail in de remmen ging. Alleen was het spel om de eindzege toen al gespeeld.''

Noch Armstrongs challenger, noch Pevenage waren anders te spreken over de houding van Iban Mayo, die in de achtervolging geen meter aan de leiding kwam, maar hem wel de tweede plaats afsnoepte. ,,Ik begreep de attitude van de Basken niet. Vooral omdat ook Mayo de leider opwachtte na zijn val. Die vier extra bonificatieseconden veranderen niets aan zijn rangschikking. Voor mij betekenden ze wél nog iets. Neen, de Tour is nog niet gedaan.'' (HC)